Anemone sylvestris - Grote anemoon

De wilde anemoon, ook wel Anemone sylvestris genoemd, moet niet worden verward met het bosanemoontje (Anemone nemorosa). In tegenstelling tot zijn bosbewonende neefje, is de hier besproken *sylvestris* een plant van bosranden die dichte schaduw schuwt en houdt van koelere, vrij vochtige zomers. Deze vaste plant met een natuurlijke schoonheid verwildert graag aan de rand van bosjes en op licht beschaduwde plekken in de tuin, waar hij in de loop der jaren dichte tapijten vormt. In het voorjaar zijn deze bezaaid met witte bloemen met gele meeldraden, die licht geuren. Plant hem op halfbeschaduwde plekken in de tuin, langs een pad of in een vochtige rotstuin samen met voorjaarsbollen en gebroken hartjes.

De Anemone sylvestris behoort tot de ranonkelfamilie. Het is een kruidachtige, vaste plant die overwintert via zijn wortelstokken. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit een groot gebied dat zich uitstrekt van Centraal- en Oost-Europa tot het zuiden van Zweden en de Kaukasus. In Frankrijk is deze beschermde soort te vinden in het noorden en oosten van het land.

De wilde anemoon groeit als bodembedekker via korte, ondergronds uitlopende wortelstokken, maar vormt geen groot woekergevaar. Zijn groei stopt namelijk zodra hij plekken in de tuin bereikt die te zonnig, te schaduwrijk of te droog zijn in de zomer. Een volwassen plant wordt ongeveer 40 cm hoog tijdens de bloei, met een minimale breedte van 30 cm. De winter is een rustperiode voor deze anemoon, waarvan het loof in het voorjaar opkomt en in het najaar/winter afsterft. De plant vormt een pol met handvormige bladeren, elk gedragen door een lange bladsteel. Het blad is diep ingesneden, licht behaard, gerimpeld en gekleurd in een lichtere tot donkergroene tint. De bloei vindt meestal plaats in mei-juni, soms de hele zomer lang als de bodem voldoende vochtig blijft. Uit de pollen bladeren komen stevige stengels van 30-40 cm hoog, elk met een enkele witte bloem van 3 cm in diameter. De vijf bloemblaadjes zijn aan de buitenkant beigekleurig en omringen een hart van gouden meeldraden. Zonder enige opsmuk zijn ze vol charme en elegantie. De licht geurende bloemen worden bezocht door bestuivende insecten. Na de bloei verschijnen decoratieve zaadhoofdjes met zilveren pluizen.

Wilde anemonen zijn perfect om de voet van niet te dichte struiken of bomen op te vullen, mits de bodem daar in de zomer niet te veel uitdroogt. Het zijn ook prachtige borderplanten, om langs halfbeschaduwde paden te zetten of in een rotstuin waar de grond een beetje vochtig blijft. Kies als begeleidende planten andere schaduwminnaars zoals viooltjes en vaste cyclamen, die iets eerder bloeien. Ook gebroken hartjes, vergeet-mij-nietjes, elfenbloemen en vroege voorjaarsbollen zoals hyacinten, tulpen en narcissen zijn goede buren. De Anemone sylvestris is bovendien een mooie snijbloem voor in de vaas.