Actaea biternata - Zilverkaars

De Actaea of Cimicifuga biternata, soms ook gegeven als synoniem voor Cimicifuga japonica var. biternata, is een botanisch zilverkars die vrij zeldzaam is in de teelt. Hij past zich gemakkelijk aan in de schaduwrijke plekken van de tuin, ook in warmere klimaten, zolang de bodem maar een beetje koel blijft. Het is een prachtige vaste plant, zowel elegant door zijn groeiwijze, weelderig door zijn loof als poëtisch door zijn lichtgevende bloei in de late zomer met wit-roze aarpluimen, die statig en sierlijk zijn. Krachtig en winterhard, deze plant groeit langzaam aan, maar blijft jarenlang staan. Geef hem een goede plek op de achtergrond van een halfbeschaduwde border of zelfs een licht zonnige plek.

De Cimicifuga (voorheen Actaea) biternata is een plant uit de ranonkelfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Japan (Honshu) en Zuid-Korea. In de natuur komt hij voor in bergbossen. Het is een kruidachtige, bladverliezende vaste plant, waarvan het bovengrondse deel in de winter verdwijnt. Ontwikkeld vanuit een knoestige wortelstok met vezelige wortels in een compacte massa, vormt deze plant langzaam bossige pollen die ongeveer 60 cm hoog worden met het blad, en soms tot 1,25 m hoog in bloei, met een minimale spreiding van 50 cm. De stengels zijn bedekt met grote, dikke bladeren die twee keer in drie getande lobben zijn verdeeld, soms wel 50 cm lang inclusief de steel. Ze hebben een heldergroene kleur, soms met een gele rand. De bloei begint meestal in augustus, in de vorm van vele grote, onvertakte eindstandige bloeiwijzen die dunne, wit-roze borstels vormen, rechtopstaand of licht gebogen, bestaande uit heel kleine bloempjes met poederachtige meeldraden zonder geur. Deze bloei is zeer aantrekkelijk voor bijen en vlinders. De soortnaam van deze plant, biternata, verwijst naar de manier waarop de bladeren zijn verdeeld: twee keer in 3 delen.

De Actaea biternata doet het bijzonder goed in halfschaduw, in het gefilterde licht van een lichte ondergroei of aan de bosrand, maar deze soort verdraagt ook wat zon. Hij tolereert wortelconcurrentie van bomen en struiken goed, zolang de grond in de zomer niet te veel uitdroogt. Op de achtergrond van borders zullen zijn zeer grafische silhouet en lichtgevende bloemen een prachtige achtergrond vormen voor vaste planten die aan het eind van de zomer zijn uitgebloeid. Of hij nu solitair staat of in kleine groepjes van 3, een achtergrond van donker loof (coniferen, hulst, buxus, osmantus) zal zijn 'zilverkars'-bloemen mooi doen uitkomen. Combineer hem bijvoorbeeld met halfschaduw vaste geraniums (Geranium nodosum, G. cantabrigiense, G. macrorrhizum...).