Euphorbia pithyusa Ponte Leccia - Wolfsmelk

De Euphorbia pithyusa Ponte Leccia is een mooie variëteit van de Euphorbia van de Balearen, een wintergroene mediterrane soort die zeer sierlijk en redelijk winterhard is, maar toch weinig wordt gebruikt in onze tuinen. Deze plant vormt een zeer mooie bossige pol waarvan de vertakte stengels in bundeltjes fijn, vlezig en puntig blad dragen in een verrassende grijsblauwe, bijna metalen kleur. De zomerbloei, zeer opvallend aan het uiteinde van de twijg, in de vorm van kleine boeketjes bloemen in een zuur groen, krijgt een mooie roestkleur als ze verwelken. Plaats deze wolfsmelk op een plek in de volle zon, in een goed gedraineerde border, een exotische rotstuin, een droge tuin, samen met andere grote kussenvormende planten, kleine grassen of bodembedekkende planten.

De Euphorbia pithyusa ssp. cupanii 'Ponte Leccia' behoort tot de enorme familie van de Euphorbiaceae. Het is een tuinvorm van Euphorbia pithyusa ssp. cupanii, een botanische soort die endemisch is voor de mediterrane kust. Wijdverspreid op de Balearen, komt hij van nature voor in Frankrijk, waar hij groeit in de zandgrond van de kust, in het zuidoosten van het land. Winterhard in zone 8, deze wolfsmelk voor arme grond is in staat om korte vorstperiodes van ongeveer -12 tot -15°C te weerstaan, mits de grond goed gedraineerd is. Deze halfheester ontwikkelt zich tot een bossige pol die langzaam 80 cm in alle richtingen bereikt. Zijn groei is dicht en vertakt, in de vorm van een groot kussen. De jonge stengels zijn groen, daarna krijgen ze een kaneel- en roodoranje tint terwijl ze bij het ouder worden afschilferen. Het wintergroene, vlezige blad is zeer dicht rondom de stengels gerangschikt. Klein van formaat, zijn ze lijnvormig, toelopend in een punt, grijsblauw van kleur, en zullen des te lichter zijn naarmate de grond droger is. De bloemen, verzameld in kleine schermen, verschijnen in juni-juli aan het uiteinde van de met blad bedekte stengels. Het zijn bloemen zonder bloemblaadjes, gevormd door limoengroene schutbladen, die na verloop van tijd oranje worden. De stengels en bladeren bevatten een melkachtig sap dat plakkerig en giftig is.

De Wolfsmelk 'Ponte Leccia', met een mooie uitstraling en een verrassend grafisch effect, vindt zijn plaats in een droge en zonnige rotstuin, op een wilde helling in een grote exotische border, in een tuin met een strakke of moderne stijl, maar altijd in goed gedraineerde grond. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met blauwe grassen (Elymus magellanicus,  Blauw zwenkgras Elijah Blue ), struikachtige salies met blauwe bloemen ('Blue Note') of met lichte, gele bloei zoals die van sommige Baptisia. Hij vormt ook een mooie combinatie met de oranje bloemen van sommige Agastache, of de wolkachtige bloei van vlasleeuwenbekjes. Op een droge helling of in de rotstuin begeleidt hij lavendel, tijm, cistusrozens en andere rozemarijn.