Viola sororia Albiflora - Zusterviooltje overblijvend

De Viola sororia 'Albiflora' is de vorm met zuiver witte bloemen van een robuust Noord-Amerikaans viooltje dat zich perfect thuis voelt in de meeste van onze klimaten. Het is een goede vaste plant die uiteindelijk prachtige tapijten vormt van kleine, naast elkaar geplaatste pollen met een nette uitstraling. In het voorjaar komt dit tapijt van licht- en felgroene bladeren tot leven met een veelvoud aan kleine witte bloemetjes, die erg opvallend zijn in de schaduwrijke plekken waar hij het naar zijn zin heeft. Zeer winterhard, zeer langlevend en zonder eisen, is hij in staat overal te groeien, zelfs op droge plekken onder bomen. Maak met dit viooltje heerlijk onderhoudsarme borders!

De Viola sororia, uit de familie van de Violaceae, is afkomstig uit het noordoosten van de Verenigde Staten en Canada, waar hij voorkomt in bossen, maar ook in weilanden, op taluds en langs paden. Hij draagt ook de namen Moerasviooltje, Zusterlijke viool, Noordelijk viooltje (Viola septentrionalis) of Vlinderviooltje (Viola papilionacea).

Het is een vaste plant die de bodem koloniseert en zich verspreidt via dikke, vlezige wortelstokken aan de oppervlakte en snel grote, dichte tapijten vormt, 10 tot 15 cm hoog. De bladeren en bloemen komen direct uit de wortelstokken en vormen een basaal rozet. De bladeren, 7 cm lang en breed, vaak hartvormig en getand aan de rand, hebben een mooie zure tot frisgroene kleur en een glanzend uiterlijk. De variëteit 'Albiflora' onderscheidt zich door een bloei in zuiver witte kleur, die van half maart tot juni opengaat, afhankelijk van de regio en het klimaat, gedurende 4 tot 6 weken. Elke bloem, met een diameter van 1,5 cm, bestaat uit 5 bloemblaadjes, waarvan een onderste bloemblaadje is voorzien van een spoor. Deze bloei is nectarrijk, maar niet geurend. Dit viooltje zaait zich vrij gemakkelijk uit in de tuin en is net zo gemakkelijk te delen door de kleine pollen te scheiden. Het blad, dat bladverliezend is, verdwijnt in de winter.

Deze Viola sororia 'Albiflora' past zich aan aan zowel zware als lichte gronden en groeit bij voorkeur in de schaduw of halfschaduw, zelfs onder grote bomen of aan de voet van hagen, waar hij de wortelconcurrentie verdraagt. Het is een zorgeloze plant die van noord tot zuid in ons land goed zal gedijen: hij is bestand tegen strenge winters en verdraagt droge grond in de zomer, in de schaduw, door in rust te gaan en zijn blad te verliezen. Hij vindt zijn plaats aan de rand van bosjes of in halfbeschaduwde borders. Combineer hem bijvoorbeeld met witbloeiend Cyclamen coum, met de gewone sleutelbloem (Primula vulgaris), met leverbloempjes (Hepatica) of met Brunnera macrophylla 'Looking Glass'. Je kunt hem ook in een gazon planten (hij zaait zich daar soms spontaan uit), op voorwaarde dat het in het voorjaar niet te vaak en niet te kort wordt gemaaid.

Viooltjes en violen maken deel uit van het geslacht Viola. Hoe onderscheid je een viooltje van een viool? Door de opstelling van hun bloemblaadjes: de eerste heeft twee opstaande en drie naar beneden gerichte bloemblaadjes, de tweede vier opstaande bloemblaadjes, waarbij de vijfde, groter dan de andere, zijn kopje laat hangen. Viooltjes zijn bijna allemaal afkomstig uit de gematigde streken van de wereld. De overgrote meerderheid is meerjarig, maar de grootbloemige hybriden worden verkocht en gebruikt als eenjarige planten.