Begonia Torsa - Scheefblad

De Begonia 'Torsa' is een natuurlijke hybride tussen twee botanische soorten, ideaal voor de vollegrond in de tuin. Hij is winterhard tot minimaal -15°C. Exotisch van uiterlijk, ontwikkelt hij spectaculaire bladeren van 20 tot 30 cm lang en breed, vrij rond van vorm, die bijna horizontaal worden gedragen en rood geaderd zijn aan de onderkant. In het najaar verschijnen er roze bloemtrossen, typisch voor begonia's. Deze vaste plant is een sierlijke plant, perfect om alle wat beschaduwde en koelere plekken in de tuin op te fleuren of voor een potbeplanting op het balkon.

De Begonia 'Torsa' is een vaste plant dankzij zijn verdikte, knolvormende wortelstok en behoort tot de Begoniafamilie (Begoniaceae). Hij stamt af van Begonia grandis en een niet-geïdentificeerde Himalaya-soort. B. grandis is de enige begoniasoort die bestand is tegen strenge vorst in de vollegrond. Hij is afkomstig uit de vochtige, koele bossen van China. Uit de wortelstok, die met de jaren breder wordt, ontstaan vrij laat in het voorjaar, in april-mei, vlezige, enigszins succulente stengels. Deze zijn geleed op de hoogte van elke rood getinte stengelknoop. Samen vormen ze een bossige pol die tussen de 60 en 80 cm hoog wordt en minimaal 50 cm breed. De stengels dragen grote, ovale, langwerpig hartvormige bladeren met een middelgroene bovenkant en een bleekrode onderkant met uitstekende wijnrode nerven. In de bladoksel ontstaan bolletjes, of beter gezegd mini-knollen, die bijdragen aan de verspreiding van deze begonia. Vanaf september produceert hij onafgebroken een veelvoud aan kleine bloemetjes in een vrij fel, parelmoerroze, gedragen door roodachtige stengels. Deze bloei stopt pas met de eerste vorst. De heel kleine bloemetjes, gedragen door dunne steeltjes, zijn verenigd in trossen. Ze maken plaats voor hangende, driehoekige, roze vruchten die bijna even decoratief zijn als de bloemen. In het najaar, onder invloed van de kou, sterft het loof van de begonia af en verdwijnt. De plant gaat in rust; alleen zijn knolvormende wortelstok blijft over en overwintert onder de grond. De bolletjes die vanaf september in de bladoksels worden gevormd, vallen op de grond en wortelen in het voorjaar. Deze 'baby's' bloeien vaak al in het eerste jaar.

Deze winterharde begonia fleurt beschaduwde plekken in de tuin op. Hij houdt van halfschaduw, rijke, frisse en zelfs vochtige grond in de zomer, bij voorkeur zuur tot neutraal. Het is interessant om deze plant, die zijn loof vrij laat in het voorjaar opbouwt, te combineren met voorjaarsbollen die de ruimte aan het eind van de winter opvullen, zoals sneeuwklokjes, narcissen, tulpen en anemoon. Je kunt hem ook combineren met planten voor frisse tot vochtige schaduw, zoals rodgersia's, longkruid en varens, Podophyllum of Farfugium. Onder de minder bekende planten kun je ook denken aan de Impatiens omeiana 'Ice Storm' met zijn prachtige blad of de Isodon longituba met blauwe buisbloemen. Hij zal ook erg mooi staan voor hortensia's, tussen paddenlelies (Tricyrtis) en kerstrozen.