Alcea rosea Chaters Double - Stokroos dubbel wit

De stokroos of Alcea rosea Chater’s Double Blanc toont in de zomer zeer dubbele bloemen, te vergelijken met grote slagroomwitte pompons waarvan de dichte plooien een crèmekleurige glans vasthouden. Deze plant vol romantiek is echter zeer robuust. Op zonnige, beschutte plekken in Nederland kan ze meerjarig zijn, maar in koelere klimaten gedraagt ze zich vaak als een tweejarige die zich makkelijk uitzaait waar ze zelf wil. Ze staat graag in de volle zon of halfschaduw, beschut tegen harde wind, in een diepe bodem die af en toe droog mag zijn.

De stokroos is ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen nemen alle accenten van onze streken over: zo wordt ze ook Passe-rose, Rozenstok, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd te vinden in natuurlijke tuinen, braakliggende terreinen en op hopen aarde.

'Chater's Double Blanc' is een variëteit met zeer dubbele bloemen, ontstaan uit deze wilde vorm. Het is een rechtopstaande, meestal onvertakte plant die een hoogte van 2 tot 2,5 meter kan bereiken. Ze vormt een rozet van ronde, 5- tot 7-lobbige bladeren, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt die zeer snel groeit. Deze aarvormige bloeiwijzen bedekken zich met grote bloemknoppen die, trapsgewijs van juni tot augustus en van onder naar boven, opengaan tot grote bloemen met zeer dubbele kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze hebben een heerlijke tint en staan teder dicht tegen elkaar aan op de stengel. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei volgen talrijke vruchten gevuld met zaden, die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken die ze zelf uitkiest: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren van muren, enz.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De witte pompons van deze variëteit combineren goed met donkere of lichte vormen, enkelvoudig of dubbel, tegen een muur of achter een coniferenhaag. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van een walnootboom: je zou kunnen proberen haar aan te planten bij de voet van zo'n boom, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, beschermende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in afgezwakte vorm vergeleken met die van haar verwant de Echte Heemst (Althaea officinalis).