Alcea rosea Chaters Double Salmon - Stokroos

De Alcea rosea Chater's Double Saumon is een werkelijk romantische stokroosvariant met enorme bloemaren vol met zeer dubbele pomponbloemen in een tegelijkertijd heel zacht en warm zalmroze kleur. Ze volgen elkaar de hele zomer op en staan op stengels die vaak meer dan 2 meter hoog worden. Deze vaste plant, die vaak als tweejarige wordt gekweekt en een icoon is van de Engelse cottagetuin, is geweldig achter in de border, of om muren in een ommuinde tuin te bekleden. Ze doet het goed op arme en stenige grond, is droogteresistent en geeft de voorkeur aan warme en beschutte standplaatsen.

De stokroos is ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen hebben alle accenten van onze streken: ze wordt ook wel Passe-rose, Rozenstok, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd te vinden in wat wildere tuinen, braakliggende terreinen en op hopen aarde.

De stokroos 'Chater's Double Saumon' is een variant met zeer dubbele bloemen, afkomstig van deze wilde vorm. Het is een rechtopstaande, meestal onvertakte plant die 2 tot 2,5 meter hoog kan worden. Ze vormt een rozet van ronde, 5- of 7-lobbige bladeren, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt die zeer snel groeit. Deze bloeiwijzen in aren bedekken zich met grote bloemknoppen die, trapsgewijs van juni-juli tot augustus-september en van onder naar boven, opengaan tot grote, kortstondige bloemen met zeer dubbele kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze hebben een betoverende tint en hun gerimpelde bloemblaadjes lijken van crêpe te zijn gemaakt. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei verschijnen er talrijke vruchten vol zaden die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken die ze zelf uitkiest: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren van muren, enz.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de stokroos vaak gekweekt achter in de border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De pastelkleurige pomponnetjes van deze variëteit combineren mooi met donkere vormen (purperzwart, kastanjebruin) of lichte (zachtgeel, oranje, wit), enkelvoudig of dubbel, zoals duizendblad, ossentong, dropplant 'Orangeade' of 'Summer Sunset', tegen een muur of tegen een haag van coniferen aan. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van de walnootboom: je zou kunnen proberen haar aan te planten bij de voet van zo'n boom, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, beschermende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in mindere mate dan die van haar verwant de Echte Heemst (Althaea officinalis).