Alcea rosea Chaters Double Pink - Stokroos roze

De stokroos of Alcea rosea Chater’s Double Rose, heerlijk romantisch, toont in de zomer zeer dubbele bloemen, als grote roze pompons in een heldere roze tint waarvan de dicht opeengepakte bloemblaadjes lijken te zijn geweven van crêpe. Deze zeer robuuste plant is vaak meerjarig op zonnige, beschutte plekken in Nederland, terwijl ze in koelere klimaten een korter leven heeft en vaak wordt gekweekt als een tweejarige die zich gemakkelijk uitzaait waar ze zelf wil. Ze staat graag in de volle zon of halfschaduw, beschut tegen sterke wind, in een diepe bodem, die zelfs tijdelijk droog mag zijn.

De stokroos staat ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen hebben alle accenten van onze streken: ze wordt ook wel Passe-rose, Stokroos, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd te vinden in natuurlijke tuinen, braakliggende terreinen en op hopen aarde. 'Chater's Double Rose' is een variëteit met zeer dubbele bloemen die van deze wilde vorm afstamt. Het is een rechtopstaande, meestal onvertakte plant die een hoogte van 2 tot 2,5 meter kan bereiken. Ze vormt een rozet van ronde bladeren met 5 of 7 lobben, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt, die zeer snel groeit. Deze aarvormige bloeiwijzen bedekken zich met grote bloemknoppen die, trapsgewijs van juni tot augustus en van onder naar boven, open gaan tot grote bloemen met zeer dubbele kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze hebben een heldere, medium roze tint en staan liefdevol dicht tegen elkaar aan op de stengel. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei verschijnen er talrijke vruchten gevuld met zaden die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken, die ze zelf kiest: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren van muren, enzovoort.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de Stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De roze pompons van deze variëteit combineren goed met donkere of lichte vormen, enkelvoudig of dubbel, tegen een muur of tegen een haag van coniferen. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van de walnootboom: je zou kunnen proberen haar aan te planten aan de voet van zo'n boom, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, beschermende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in verzwakte mate vergeleken met die van haar verwant de Echte Heemst (Althaea officinalis).