Alcea ficifolia - Vijgbladige stokroos

De Alcea ficifolia, ook wel bekend als Figbladige stokroos, is een kortlevende maar winterharde vaste plant die zorgt voor een zomerse bloei in diverse kleuren. Ze vormt lange, bloeiende stengels vol met bloemen met een crêpe-achtige textuur, in geel, rood, roze, paars of wit. Ze betoveren door hun luchtigheid en enigszins speelse bloei, en tonen zich vol elegantie op de achtergrond van borders of wanneer ze muren in een ommuurde tuin bekleden. Ze doen het goed op arme en stenige grond, zijn droogteresistent en geven de voorkeur aan zonnige standplaatsen.

De Alcea ficifolia, de Figbladige stokroos, is afkomstig uit Siberië en behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae). Het is een grote, krachtige en robuuste vaste plant met ronde, duidelijk en diep gelobde, ruwe bladeren die sterk doen denken aan het blad van deze zuidelijke boom. Ze biedt enkelvoudige bloemen in een grote verscheidenheid aan kleuren. Het blad is gezond, vrij lichtgroen van kleur en resistent tegen ziekten. Van juni tot augustus/september vormen ze stevige stengels van 1,80 m tot 2,20 m hoog, bedekt met ronde bloemen waarvan de gekreukte en licht doorschijnende textuur aan zijden mousseline doet denken. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei verschijnen er talrijke vruchten gevuld met zaden die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken, die de planten zelf lijken uit te kiezen: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren in muren, enz.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de Stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De gevarieerde kleuren van de Alcea ficifolia stellen u in staat prachtige combinaties te maken met vaste planten met luchtige bloei, zoals prachtkaarsen (Gaura), vlas (Linum perenne), gipskruid (Gypsophila paniculata), of met het grijze loof van alsem (Artemisia), die dezelfde eisen stellen. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van de walnoot: men zou kunnen proberen haar aan de voet ervan te planten, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

Goed om te weten: De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, beschermende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in mindere mate dan die van haar verwant de Echte heemst (Althaea officinalis).