Primula pubescens - Tuinaurikel

De Primula x pubescens, ook wel Tuinaurikel genoemd, is een Sleutelbloem die in de 18^e eeuw een ware passie bij verzamelaars opwekte. Deze vaste plant van horticulturele oorsprong vormt rozetten van dikke, leerachtige, groene tot grijsgroene bladeren, die meer of minder bepoederd zijn. Ze draagt bovenop korte stengels trossen met bloemen in kleuren van roze tot dieppaars, bijna zwart, alsof ze bestrooid zijn met poeder, en verlicht door een groot geel oog. Ze bloeit in april-mei, in halfschaduw of volle zon, in elke vochtige tot matig droge, vruchtbare grond, en is perfect voor in de rotstuin, om borders te vormen of om troggen en potten te versieren.

De Primula x pubescens behoort tot de sleutelbloemfamilie (Primulaceae), net als alle andere sleutelbloemen. Ze is ontstaan uit een mutatie van de soort Primula auricula, die in de 18^e eeuw verscheen. Met de bijnaam 'Berenoor' dankt deze sleutelbloem uit de Alpen haar naam aan de harige, grijsachtige, enigszins vlezige wintergroene bladeren die aan een "klein oor" doen denken, vandaar haar Latijnse naam auricula. Deze vaste plant vormt eerst een rozet van wintergroene bladeren, groen tot grijsgroen, kaal of bepoederd, 5 tot 10 cm lang, omgekeerd eirond tot lancetvormig, breed, gaafrandig of getand. In het voorjaar verschijnen boven het loof talrijke schermen, bestaande uit 2 tot 25 afgeplatte, goudgele bloemen, sterk geurend, op stengels van 5 tot 20 cm hoog.

De Tuinaurikel zelf heeft bloemen met een groot, lichter geel hart, soms omgeven door een donkere of groene rand. De ronde kroon, met een diameter van 15 tot 25 mm, vertoont verschillende fluweelachtige tinten: wit, grijs, lichtgroen, geel, roze, rood, lavendel, paars of bruin. De bloei, meer of minder geurend, vindt plaats in april-mei, soms tot in juni. Deze perfect winterharde vaste plant vormt uitgespreide pollen van 30 cm breed bij 15 cm hoog, met wortelende scheuten, en rozetten van rechtopstaande, dikke, leerachtige bladeren, groen tot grijsgroen, meer of minder bepoederd.

Deze sleutelbloem is niet erg wijdverspreid in onze huidige tuinen; ze is eerder het domein van verzamelaars met haar originele, een tikkeltje verfijnde tinten. Ze houdt van vochtige tot matig droge, zelfs kalkhoudende grond in rotstuinen of humusrijke grond. Winterhard tot -40°C vraagt ze alleen om een zonnige standplaats en goed doorlatende grond. Ze vormt elegante, kleurrijke borders waarvan het loof zelfs in de winter blijft staan, of siert troggen met pracht. Ze combineert ook goed met alpine planten zoals schildzaad, Aubrieta, Arabis, Primula wanda en vialii, maar ook met vrouwenmantel of astilbe. Je kunt haar ook in pot telen, in een vers substraat rijk aan organisch materiaal.