Polygonatum humile - Salomonszegel

Polygonatum humile, beter bekend als Salomonszegel, is een kleinblijvende Japanse soort met overhangende, bebladerde stengels. In het voorjaar verschijnen er buisvormige, witte bloemetjes die aan lelietje-van-dalen doen denken. Ze ontwikkelen zich in de bladoksels en worden gevolgd door kleine, bolvormige, blauwzwarte vruchtjes. Het is een winterharde schaduwminnende vaste plant voor onder het bladerdak, die een prachtige bodembedekker kan vormen. Perfect voor onder voorjaarsbloeiende struiken of in een pot op het terras of balkon.

Polygonatum humile behoort tot de leliefamilie en is een Japanse neef van de grote, geurende Salomonszegel die in onze Europese bossen groeit. Deze kruidachtige vaste plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige wortelstok. Hij vormt zowel opgaande als overhangende, bebladerde stengels van 15 cm hoog en zal uiteindelijk pollen vormen die minstens 60 cm in oppervlakte beslaan. Het blad is bladverliezend, donkergroen en glanzend. De lancetvormige, ovale, afwisselend geplaatste blaadjes zijn 4 tot 8 cm lang en hebben duidelijke nerven. De bloei vindt plaats in mei-juni. De witte, buisvormige, 1 à 2 cm lange bloemetjes hangen solitair of in paren in de bladoksels. Deze bloei is even groot als die van de grote polygonatums. Ze worden gevolgd door blauwzwarte, bolvormige vruchtjes met een diameter van 2 tot 6 mm. De plant gaat in rust aan het einde van de zomer. Net als het lelietje-van-dalen is Salomonszegel een zeer mooie maar giftige plant; let op met nieuwsgierige kinderen in de tuin.

Hoewel hij soms wat tijd nodig heeft om goed aan te slaan, is deze kleine Salomonszegel een trouwe, langlevende plant die weinig onderhoud vraagt. Hij verdraagt de concurrentie van boom- en struikwortels zeer goed. Plant hem in de schaduw van bomen of in gefilterd zonlicht (zet meerdere planten bij elkaar op een klein oppervlak) om de voorjaarsbloei van Magnolia, Kolkwitzia, Deutzia, spirea, sering, sierprunus en sierappel te begeleiden. In deze borders onder de struiken combineert hij mooi met Anemone 'Robinsoniana', Macleaya, Anemone blanda en de goudgele ranonkel. Ook prachtig in een bloeiende pot, bijvoorbeeld in combinatie met blauwe sterhyacinten (Scilla), waarna hij het bloemspektakel overneemt.

De meest gangbare verklaring voor de naam Salomonszegel komt van het uiterlijk van de littekens die op de wortelstokken achterblijven als de bloemstengels zijn afgestorven. Deze lijken op het zespuntige zegel van de koningen Salomo en David. Koning Salomo zou ook de medicinale eigenschappen van Polygonatum hebben ontdekt. Tegenwoordig wordt het gedistilleerde sap van de wortelstokken nog steeds gebruikt in de cosmetologie.