Puya castellanosii - Chagual

De Puya castellanosii behoort tot die groep van succulente vaste planten die verwant zijn aan ananassen en groeien in de droge, zure heidegebieden van het Andesgebergte. Deze soort, zeldzaam in cultuur, is een zeer mooie plant afkomstig uit het noorden van Argentinië en interessant vanwege zijn weerstand tegen droge kou. Hij is redelijk eenvoudig te acclimatiseren op een zonnige plek in veel tuinen die niet te vochtig en niet te koud zijn in de winter. Hij vormt dichte rozetten van stekelige bladeren in een zilvergrijsblauwe kleur, die zeer opvallend zijn, en produceert hoge bloemstengels in een roze-paarse kleur, vol met bloemen in een pastelblauwe tint. In een mild klimaat is het een uitstekende plant voor de rotstuin of de droge tuin, zonder extra watergift. Op andere plekken kun je hem gemakkelijk in een pot kweken, zodat je hem in de winter kunt beschermen tegen vochtige kou.

De Puya castellanosii is een vaste plant uit de bromeliafamilie. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit de Andes in het noorden van Argentinië, in de provincie Salta, waar hij zich ontwikkelt in grote kolonies op droge hellingen en bergflanken, op een hoogte tussen 2300 en 3500 meter. In zijn natuurlijke habitat is het een van de dominante soorten op deze droge, rotsachtige gronden en in deze door wind geteisterde graslanden waar alleen grassen en dwergstruiken overleven. Het is een plant voor droge, zeer drainerende, zanderige, arme en kalkhoudende grond. Zeer goed aangepast aan het ruwe klimaat dat zijn geboortegrond kenmerkt, verdraagt de Puya castellanosii ook een hoge zonnestraling, sneeuw, zeer hoge temperaturen overdag en zeer lage temperaturen 's nachts. Hij is bestand tegen vorst tot ongeveer -10°C in een zeer goed gedraineerde bodem.

De Puya castellanosii groeit langzaam. Hij bereikt een hoogte van 1 m en breidt zich in de loop van de tijd uit om grote pollen van 3 m diameter te vormen, bestaande uit meerdere rozetten. De plant vormt rozetten van zeer lange bladeren bedekt met een zilverkleurige waslaag en omrand met naar binnen gebogen, bruine stekels. Volwassen rozetten, die enkele jaren oud zijn, bloeien in het late voorjaar. Uit het midden van de rozette komt een bloemstengel tevoorschijn die zich tot 1,50 m, soms zelfs 2 m boven de grond kan verheffen. Deze vertakte bloeiwijze draagt talrijke buisbloemen in een bleekblauwe kleur, omhuld door schutbladen in een roze-paarse kleur en bedekt met een fijn zilverkleurig dons. 

De Puya castellanosii moet worden geplant in een perfect drainerende, kalkhoudende grond die droog is in de winter. Deze collectieplant vindt zijn plaats in een rotstuin of grindtuin in een klimaat dat niet te koud en vrij droog is. Hij zou het goed moeten doen in onze mediterrane streken of in het zuidwesten van Nederland op beschutte, zonnige plekken. Om hem te begeleiden in een rotstuin in droge stijl, of op een eigentijdse terras, denk bijvoorbeeld aan Yucca's, Dasylirions, Phormiums en Nolina's. Deze plant is zonder problemen in een pot te kweken, in een substraat zoals cactusaarde. Bij de eerste vorst zet je hem op een plek beschut tegen vocht en kou, waarbij je voorzichtig te werk gaat vanwege zijn stekels, bijvoorbeeld in de kas of veranda.