Opuntia laevis - Schijfcactus

De Opuntia laevis, soms ook Opuntia phaeacantha var. laevis genoemd, is een interessante cactusvijgvariëteit vanwege zijn weerstand tegen droge kou, zijn bijna doornloze schijfstammen (cladodiën), zijn prachtige gele voorjaarsbloei en zijn decoratieve vruchten. De plant heeft een bossige, vrij uitgespreide groeiwijze, is goed vertakt, heeft een gemiddelde groeikracht en is gemakkelijk te telen op een zonnige standplaats in elke zeer drainerende, arme, rotsachtige en droge bodem. Winterharde cactusvijgen worden buiten in de vollegrond gekweekt, weg van paden, zodat ze ongestoord hun karakter kunnen tonen, dat van de woestijnlandschappen van Noord-Amerika.

De Opuntia laevis, een naaste verwant van de Barbarijse vijg (Opuntia ficus-indica), is een vetplant zonder echte bladeren uit de cactusfamilie. Deze botanische soort is oorspronkelijk afkomstig uit het zuidoosten van Arizona, waar hij te vinden is in rotsachtige puinhellingen en canyonwanden. Hij onderscheidt zich door de vrijwel volledige afwezigheid van doornen op zijn schijfstammen (cladodiën), die bij veel andere cactusvijgen wel aanwezig zijn. Een volwassen exemplaar bereikt ongeveer 80-90 cm hoogte en kan zich zijwaarts over minstens 1 m uitbreiden: het komt regelmatig voor dat zijtakken op de grond gaan liggen. De groei is gemiddeld snel, waarbij de plant van het voorjaar tot het najaar 1 of 2 nieuwe schijfstammen per jaar produceert. De vegetatie bestaat uit schijfstammen of cladodiën die als het ware op elkaar gestapeld zijn. Ze kunnen tot 10-12 cm breed en 30 cm lang worden, hebben een elliptische, omgekeerd eivormige tot ovale vorm, zijn afgeplat, vlezig en dik. De basis van de plant verhout met de leeftijd en vormt een soort zeer korte stam. Het grijs-groen-blauwachtige oppervlak van de schijfstammen is vrijwel onbewapend, bezaaid met gedegenereerde, vlezige en omgekrulde blaadjes die snel verdwijnen. De bloei vindt plaats van eind mei tot eind juli, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Verschillende zeer mooie bloemen verschijnen aan de rand van de schijfstammen, vooral naar de uiteinden toe. De ronde bekerbloemen, 6 cm breed, bestaan uit gele kroonbladen met een rode zweem, met een fijne, licht doorschijnende textuur. Ze maken plaats voor peervormige, langwerpige vruchten van 5 tot 8 cm lang, voorzien van enkele glochiden, die bij rijpheid een paars-violette kleur hebben.