Aconitum napellus Album - Blauwe monnikskap

De Aconitum napellus Rubellum is een mooie vorm met witroze bloemen van de monnikskap, die vrij zeldzaam is in de teelt. Deze vaste plant uit berggebieden, die Jupiterhelm wordt genoemd vanwege de vorm van zijn bloemen, doet in niets onder voor de uitstraling van zijn soortgenoten. Met de charme van wilde planten, torent de monnikskap Rubellum in de zomer met fijne bloemstengels vol bloemen met roze weerschijn, die sierlijk boven een prachtig gewas van grote, mooi ingesneden bladeren in een diep donkergroene, glanzende kleur wuiven. Deze bijzondere gast voor koelere en halfbeschaduwde plekken in de tuin is een betrouwbare en rijkbloeiende plant, perfect voor de achtergrond van vaste plantenborders.

Zeer wijdverspreid in de heuvel- en berggebieden van heel Europa en ook in gematigde streken van Azië, is de monnikskap een vaste, kruidachtige plant uit de ranonkelfamilie, net als zijn neef de ridderspoor. De selectie 'Rubellum', misschien iets minder hoog dan de wilde vorm, onderscheidt zich door de delicate witroze kleur van zijn bloemen. Deze plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige, knolachtige wortelstok waaruit in het voorjaar een rechtopstaande pol tevoorschijn komt, bestaande uit weinig behaarde stengels die leerachtige, bijna ronde, diep handvormig ingesneden bladeren dragen met een bijna franje-achtig uiterlijk. Deze bladeren zijn diep generfd, hun kleur is een zeer donkergroen, met een glanzend oppervlak. In juli-augustus bloeien aan het uiteinde van de bloemstengels aren vol bloemen in de vorm van een helm die breder dan hoog zijn, waarvan de structuur het licht prachtig weerkaatst. De bloeiende plant bereikt een hoogte van minimaal 1 meter, bij een breedte van 30 tot 50 cm. De soort napellus is de meest giftige van allemaal, en een van de dodelijkste planten in onze flora bij inname van de wortels.

Monnikskappen hebben te lijden onder een slechte reputatie, vanwege hun legendarische toxiciteit, en dat is jammer want ze hebben hun plek in elke tuin, in vochtige grond. Ze zijn robuust, zeer winterhard, en hun loof behoort tot het mooiste onder de vaste planten. Ze zijn perfect op de achtergrond van een border, in gezelschap van riddersporen, vingerhoedskruid en zilverkaarsen, voor feeërieke beschaduwde zomertaferelen. Je kunt ze tussen struiken planten, beschut tegen de wind die hun stengels soms kan doen omwaaien, samen met Japanse anemonen die hun bloei zullen overnemen. Ze zijn ook erg mooi voor het purperen loof van Physocarpus of Rodgersia. Het zijn goede vaste planten, net als vingerhoedskruid, voor lichte en vochtige bosranden. Tot slot zijn hun bloemen prachtig in boeketten.