Geranium sylvaticum May Flower - Bosooievaarsbek

De Geranium sylvaticum ‘Mayflower’ is een variëteit van de bosooievaarsbek die zich onderscheidt door zijn diep violetblauwe bloemen, verlicht door een klein wit oog. Een kleur die goed zichtbaar is in het gefilterde licht van bosranden. Deze vaste plant vormt een hoge, bladrijke pol die in het voorjaar zeer rijk bloeit. Goed winterhard en gemakkelijk te laten slagen in frisse grond; ze gedijt in halfschaduwrijke borders, licht vochtige weiden en aan de voet van bladverliezende heesters.

De bosooievaarsbek behoort tot de familie van de Geraniaceae en is een kruidachtige vaste plant: de bovengrondse delen drogen in de winter in en de wortelstok loopt in het voorjaar weer uit. De wilde soort is inheems in een groot gebied dat zich uitstrekt van Zuid-Groenland en Europa tot Siberië en Noord-Iran. Ze groeit in koele streken, met name in bergweiden, bosranden, lichte bossen, ravijnen en op sommige niet-overstroomde oevers. In het zuiden van haar verspreidingsgebied beperkt ze zich voornamelijk tot hoger gelegen terrein. ‘Mayflower’ werd geselecteerd door de Britse kweker Alan Bloom in Bressingham en in 1972 geïntroduceerd. In 1993 ontving hij de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society. De plant ontwikkelt zich vanuit een compacte wortelstok die langzaam breder wordt, maar niet bodembedekkend is. Ze vormt een pol van 60 tot 70 cm hoog in bloei en 40 tot 50 cm breed. De heldergroene bladeren, 10 tot 20 cm breed, zijn diep ingesneden in zelf weer getande lobben; deze insnijdingen geven het blad een vol maar luchtig aanzien. De grondstandige bladeren ontspringen in een rozet aan lange bladstelen; die aan de stengels zijn kleiner en staan tegenover elkaar. Stengels, bladstelen en bladschijven dragen een fijne beharing, die goed zichtbaar is op de jonge scheuten. Op rijke grond worden de bloemstengels hoger en kunnen ze steunen op naburige planten. Van mei tot juni openen de platte, bekervormige bloemen, 2,5 tot 3 cm in diameter, zich in groten getale boven het blad. De vijf blauwpaarse bloemblaadjes omsluiten een klein wit centrum, doortrokken met fijne, donkerdere nerven. Ze bieden nectar en stuifmeel aan bestuivende insecten. Het blad blijft na de bloei decoratief zolang de grond niet uitdroogt; het kan verdwijnen als de zomer wat droog is. Deze variëteit verdraagt vorst tot lager dan -20 °C, klei en kalkhoudende grond. Ze slaagt bijzonder goed in een koel bergklimaat of fris zeeklimaat. 
Deze fertiele variëteit kan zich spontaan uitzaaien in frisse, humusrijke grond. De jonge planten vertonen soms kleurvariaties, vooral wanneer meerdere cultivars van Geranium sylvaticum dicht bij elkaar groeien.

Prachtig in de onderbeplanting; combineer deze ooievaarsbek 'Mayflower' met goudgeel blad: Millium effusum 'Aureum', Carex elata 'Aurea', Carex oshimensis 'Evergold' ; het geel-blauwe contrast is schitterend. Aan dit gezelschap kan men de Geranium sylvaticum ‘Album’ toevoegen, met witte bloemen, en de Geum rivale ‘Leonard’s Variety’, met koperroze bloemen. Al deze planten groeien in frisse, humusrijke grond, in de zachte zon of in de halfschaduw.