Lavandin Walburton's Silver Edge - Lavandula intermedia

De Lavandula intermedia Walberton's Silver Edge (Walwera) is een bescheiden formaat lavendelhybride die zich onderscheidt door uniek blad. Elk blad is rond, grijsgroen met een witte rand, en het geheel geeft de plant het uiterlijk van een sneeuwbal. Het hele jaar door lichtgevend, biedt hij in de zomer een prachtige geurende bloei, met lange aren van lavendelblauwe bloemen, gedragen op lange stengels, enigszins verspreid over het dichte loof. Het is een wintergroene halfheester, ideaal voor droge of stenige, goed doorlatende grond op een zonnige standplaats.

Het geslacht Lavandula behoort tot de lipbloemenfamilie. Deze hybride is ontstaan uit een kruising van L. angustifolia en L. latifolia. Deze twee soorten komen in het wild voor in hetzelfde milieu in de middelgebergten en kruisen daar natuurlijk. Ze hebben aanleiding gegeven tot vele cultivars, die allemaal gemakkelijk in de tuin aan te planten zijn en kalktolerant zijn. De hybride 'Walburton's Silver Edge' vormt een mooi, rond kussentje met een dichte groei, dat in bloei 70 cm hoog wordt, het blad wordt ongeveer 40 cm hoog en de plant heeft een diameter van 50 cm. Zijn wintergroene bladeren, breder en ronder dan die van andere soorten en variëteiten, zijn bont gekleurd in grijs en wit. Ze worden lichter naarmate de grond droger en het klimaat warmer is. In een koeler klimaat daarentegen wint de plant aan blad en robuustheid, maar verliest ze aan kleurintensiteit en geur. Deze variëteit kent een zomerbloei in juli-augustus. Lange, dunne stengels steken ver uit boven het bladkussen en dragen lange aren in een middelblauwe, typisch lavendelblauwe kleur, die zeer aantrekkelijk zijn voor bijen.

Voor ons "noorderlingen" staat lavendel synoniem voor vakantie. Het roept de zon op, het geluid van cicaden, de droge en geurige heuvels van de streek rond Forcalquier, en het is een stukje van die sfeer dat we proberen te vangen in onze vochtige tuinen. De toepassingen van lavendel zijn talrijk en gevarieerd. In de natuur groeien deze planten altijd op arme, stenige, droge en perfect gedraineerde plekken. Vanzelfsprekend vinden ze hun plaats in de rotstuin, in gezelschap van zonneroosjes (Cistus), rotsrozen (Helianthemum), alsem (Artemisia) en salie (Salvia). Je kunt borders aanleggen op grote, goed gedraineerde taluds, door verschillende lavendelvariëteiten te planten, waarvan de volumes, bloei en blad voor een golvend effect zorgen. Meng er droogteminnende vaste planten met heldere of zachte bloei doorheen om het landschap te accentueren: Linaria 'Canon Went', Salvia jamensis, kokardebloemen (Gaillardia) en Hesperaloe parviflora met zijn rode aren. Voeg daar Convolvulus althaeoides aan toe, een Provençaalse winde die overal tussen en over de kussens zal kronkelen zonder ze te verstikken. Een lavendelrand komt mooier uit bovenop een muur, met aan de voet bijvoorbeeld muurbloemen (Aubrieta).