Centaurea atropurpurea - Korenbloem

De Centaurea atropurpurea, ook wel purper korenbloem genoemd, is een neefje van de korenbloem. Het is een hogere versie met intense purperrode distelbloemen die in de zomer tevoorschijn komen uit een sterk ingesneden, zilvergrijs blad. Nog niet zo bekend in onze streken, is dit een goed winterharde vaste plant, een bloem afkomstig uit Bohemen die de robuustheid van wilde planten combineert met een bijzonder elegant kleurenspel. Deze barokke plant houdt van zon, is gul en genereus, en is gemakkelijk te laten slagen in natuurlijke, wat verwilderde borders.

De Centaurea atropurpurea behoort tot de familie van de Asteraceae. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit de Balkan, Roemenië, waar ze groeit in de bergweiden van de Karpaten. Deze vaste plant vormt een opgaande, bossige en uitgespreide pol, die minimaal 60 cm hoog wordt en 30 cm breed. De bloei vindt plaats van mei tot juli, in de vorm van purperrode distelbloemen, waarvan de kleine bloemblaadjes tevoorschijn komen uit een grote, ovale en zeer decoratieve kelk. Deze bloemen zijn solitair en worden gedragen aan het uiteinde van lange, stevige stengels bedekt met een grijze viltlaag. Het blad, dat afsterft in de winter en in een rozet staat, is eveneens behaard, diep ingesneden en heeft een zilvergrijs uiterlijk dat des te sterker is naarmate het weer warm en droog is.

De purper korenbloem vindt van nature haar plek in borders of op taluds, in gezelschap van vaste planten die haar barokke en verfijnde schoonheid benadrukken, zoals het zilvergrijze loof van Artemisia 'Canescens', Artemisia alba, of de kleine hemelsblauwe bloemen van vlaslelie, roze coreopsis en het blonde haar van vedergras (Stipa tenuifolia).