Campanula takesimana - Koreaans klokje

De Campanula takesimana, ook wel bekend als het Koreaans klokje, biedt ongelooflijke bloemen in de vorm van zeer lange, buisvormige klokjes. Ze hebben een satijnachtige, lila-roze kleur en laten slechts een glimp zien van een purperen keel, gespikkeld met bruin-paars. Deze opmerkelijke, middelgrote vaste plant vormt met de tijd, dankzij zijn uitlopende wortelstokken, brede pollen van basale rozetten. Hieruit komen in het late voorjaar en gedurende bijna de hele zomer bladrijke, sierlijke en gebogen bloemstengels tevoorschijn. Hij houdt van lichte zon of halfschaduw, humusrijke en vochtige grond, en heeft een hekel aan wind die zijn stengels vaak doet buigen. Dit klokje levert uitzonderlijke snijbloemen.

De Campanula takesimana behoort tot de Campanulaceae-familie en vindt zijn herkomst in Zuid-Korea, vanwaar het in de jaren 1920 naar Europa werd gebracht. Deze vaste plant ontwikkelt zich snel vanuit een wortelstok met uitlopers en vormt een tapijt van brede, getande en glanzende, lichtgroene bladeren, verenigd in wat losse basale rozetten. Het loof blijft soms aanwezig als de winter zacht is. Hij vormt een bloeiende pol die 60 tot 80 cm hoog kan worden, met een spreiding van 50 cm en meer. De bloei vindt plaats van juni tot augustus, afhankelijk van het klimaat, en kan in het najaar een tweede keer bloeien als je de uitgebloeide bloemen tijdig verwijdert. In de zomer verschijnen er soepele, eerst rechtopstaande en later gebogen bloemstengels, bezet met buisvormige bloemen. De buitenkant is satijnachtig lila-roze en de binnenkant is donkerder met purperen of bruin-paarse stippen. Deze soort is zelfbestuivend en produceert zaad dat zich onder de juiste omstandigheden in de tuin kan uitzaaien.

De Campanula takesimana is vooral een zeer verfijnde plant, maar kan ook zeer uitbundig worden als de groeiomstandigheden hem bevallen. Hij gedijt goed in de halfschaduw, waar hij bijna de schaduwplanten als schuimbloem (Tiarella), hosta's en drieblad (Trillium) overtreft, die in de zomer niet altijd op hun best zijn. Hij past perfect in een natuurlijke border waar je niet bang bent dat hij zich uitbreidt. Het is een zeer bevredigende bloeiende vaste plant voor borders, zelfs voor beginnende tuiniers. Hij is perfect in gezelschap van andere mooie en makkelijke vaste planten: ooievaarsbek (Geranium), spoorbloem (Centranthus ruber), floxen, rode zonnehoed (Echinacea purpurea), venkel (Foeniculum), beemdkroon (Knautia arvensis), moerasspirea (Filipendula), hennepnetel (Galeopsis), lathyrus (Lathyrus) of vrouwenmantel (Alchemilla). Hij doet het ook uitstekend in potten.

Over klokjes:

Bij klokjes vormt de wortelstok witte uitlopers die ondergronds alle kanten op gaan. Deze zorgen voor het voortbestaan van de plant op de lange termijn. De vele rechtopstaande stengels die uit deze wortelstok of uitlopers ontstaan, zijn vruchtbaar of onvruchtbaar. Wanneer je dus een grote groep klokjes ziet, is dit in werkelijkheid vaak slechts de kloon van één enkele plant. Verschillende soorten klokjes kruisen daarentegen zeer gemakkelijk met elkaar en worden vaak omringd door allerlei tussenvormen, wat ze zeer interessant maakt voor kwekers.