Campanula rapunculoides - Akkerklokje

De Campanula rapunculoides, ook wel akkerklokje genoemd, is een wilde soort die veel voorkomt in onze bossen en op steenachtige velden. Het is een sterke, kruipende vaste plant met een lange zomerbloei. De blauw-paarse, sierlijk knikkende klokjes worden gedragen door stengels van ongeveer 80 cm hoog. Weinig eisend en volledig winterhard, vestigt deze plant zich gemakkelijk in de tuin en kan soms lastig te verwijderen zijn op plekken waar hij het naar zijn zin heeft. Het is een ideale plant voor wat wildere zones en tuinen zonder tuinier, omdat hij voetje voor voetje strijdt met onkruid en vaak als winnaar uit deze ondergrondse strijd komt, gekroond met bloemen in een helder blauw.

De Campanula rapunculoides behoort tot de klokjesfamilie (Campanulaceae). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit bijna heel Europa, Noord-Afrika en gematigd Azië, waar hij zich aanpast aan vele omgevingen: je vindt hem in weilanden, op droge heuvels, in loof- en dennenbossen, op akkers en langs wegen, en zelfs langs spoorlijnen, bij voorkeur in halfschaduw. Hij doet het goed op droge of vochtige, kleiachtige, relatief stikstofrijke grond en klimt in berggebieden tot 2000 meter hoogte. Deze vaste plant, die zich soms als tweejarige gedraagt, is een geduchte maar charmante pionier. Een bloeiende pol bereikt een hoogte van 80 cm tot 1 m, met een spreiding van 50 cm. Dit klokje breidt zich uit via kruipende wortelstokken en penwortelknollen die diep de grond in gaan. De bloei vindt plaats van juni tot september, afhankelijk van het klimaat. Uit een korte pol driehoekige, smalle grondbladeren met een hartvormige of ronde basis, tot 12 centimeter lang, komen in de zomer hoge bloemstengels tevoorschijn. Deze zijn bezet met hangende klokjes in een stralend blauw-paars, 2 tot 4 cm lang, en aan één kant van de stengel gerangschikt.

De Campanula rapunculoides is vooral een mooie wilde plant, perfect aangepast aan ons klimaat, die bijdraagt aan de biodiversiteit in onze tuinen, plekken die nog relatief gespaard zijn gebleven. Als zodanig past hij perfect in een natuurlijke border waar je niet bang bent dat hij zich uitbreidt. Hij zal prachtig staan in gezelschap van andere mooie wilde planten: toortsen (Verbascum), spoorbloem (Centranthus ruber), wilde cichorei, esparcette, rode zonnehoed (Echinacea purpurea), venkel, beemdkroon (Knautia arvensis), moerasspirea, hennepnetel, vaste lathyrus of vrouwenmantel. Zijn eenvoud doet wonderen naast de ronde vormen van oude rozen en verzacht de zware bloemkronen van zeer rode pioenen.

Over klokjes:

Bij klokjes vormt de wortelstok witte uitlopers die ondergronds alle kanten op gaan. Deze zorgen voor het voortbestaan van de plant op de lange termijn. De vele rechtopstaande stengels die uit deze wortelstok of uitlopers ontstaan, zijn vruchtbaar of steriel. Wanneer je dus een grote groep klokjes ziet, is dit in werkelijkheid vaak slechts de kloon van één enkele plant. Verschillende soorten klokjes kruisen daarentegen heel gemakkelijk met elkaar en worden vaak vergezeld door een hele reeks tussenvormen, wat ze zeer interessant maakt voor kwekers.