Campanula lactiflora Prichard s variety - Klokje

De Campanula lactiflora ‘Prichard’s Variety’ is een variëteit die zich onderscheidt door haar dieper blauwpaarse bloemen dan bij de meeste andere melkk lokjes. Midden in de zomer openen haar stervormige klokjes zich in brede tuilen bovenop hoge, vertakte stengels. Deze bloei is overvloedig en steekt mooi af tegen het loof. Het is een uitstekende vaste plant voor borders in Engelse stijl en een charmante metgezel voor rozenstruiken, in de tuin én in de vaas.

Deze kruidachtige vaste plant behoort tot de familie van de Campanulaceae (klokjesfamilie). De stengels en bladeren verdwijnen in de winter, waarna in het voorjaar nieuwe scheuten uit de wortelstok tevoorschijn komen. De botanische soort Campanula lactiflora is een wilde plant die groeit in het noordoosten van Turkije, de Kaukasus en het noordwesten van Iran, in vochtige bossen, graslanden met hoog gras en subalpiene weilanden. Je vindt haar tussen 600 en 2.500 m hoogte.
De selectie ‘Prichard’s Variety’ werd in Engeland gewonnen door de heer Prichard & Sons, bij boomkwekerij Riverslea in Purewell, nabij Christchurch. Maurice Prichard, boomkweker en landschapsarchitect, richtte dit bedrijf op in 1890 en selecteerde er onder meer vaste planten. Deze klokjesbloem, die nog altijd wordt geteeld, ontving ook de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society. In het voorjaar ontwikkelt de plant snel een pol van bladrijke stengels die 90 cm tot 1 m hoog wordt en 50 tot 60 cm breed. De bladeren, die langs de stengels zijn gerangschikt, zijn ovaal tot lancetvormig en hebben fijn getande randen. De stengels vertakken zich in hun bovenste deel en dragen grote, ronde tuilen met talrijke bloemen van 2 tot 2,5 cm in diameter. De wijd open bloemkroon is verdeeld in vijf puntige lobben, wat een vorm oplevert die het midden houdt tussen een klokje en een ster. De bloemen zijn naar buiten gericht en blauwpaars van kleur. Ze verschijnen vooral in juli en augustus. Na de eerste bloei nemen, als u de uitgebloeide tuilen net boven de zijvertakkingen afknipt, de lager gelegen knoppen het over en bloeien ze in september. De Latijnse naam lactiflora betekent ‘melkwitte bloemen’ en verwijst naar de bleke bloemen van de wilde soort, niet naar het wit, melkachtig sap in de stengels. De wortelstok van deze klokjesbloem wordt met de jaren breder, zonder invasief te worden. Ze kan zich echter zelf uitzaaien als de zaaddozen rijp worden; de zaailingen behouden niet noodzakelijk de mooie blauwpaarse kleur van het cultivar op hun bloemen.

Deze klokjesbloem lijkt gemaakt voor Engelse, romantische of cottagetuinen, waar rozenstruiken en vaste planten zich vrij vermengen. Tussen de struiken worden haar hoge stengels discreet ondersteund. U kunt haar planten naast de rozenstruiken ‘Dinky’ en ‘Heavenly Pink’, en vervolgens de Thalictrum ‘Black Stockings’, de Astrantia 'Rosensinfonie' en de Geranium ‘Brookside’ toe te voegen. Het mauve van de klokjesbloem combineert mooi met het zachte roze en het fuchsia van de rozenstruiken. Lage pollen staan naast hoge stengels en zachte bladeren, terwijl de bloei elkaar opvolgt van begin tot eind van de zomer.