Papaver orientale Snow Goose - Oosterse papaver

De Papaver orientale 'Snow Goose' behoort tot de meest decoratieve oosterse papavers. Het groene, diep ingesneden blad is bijzonder sierlijk en vormt een mooi evenwichtige pol. Van mei tot juli zorgt hij voor een stralende bloei die de border oplicht. Grote witte bloemen verschijnen, gevormd door twee rijen bloemblaadjes. Die in het midden zijn versierd met een purperen vlek, wat een prachtig contrast vormt dat wordt benadrukt door het eveneens purperen hart. Deze vaste plant voor de volle zon is gemakkelijk te telen in goed gedraineerde grond en verdraagt zomerdroogte goed; het blad sterft in die periode bovengronds af om in het najaar weer terug te komen.

De Papaver is een lid van de Papaverfamilie (Papaveraceae), die 42 geslachten en 775 soorten telt, waaronder veel bloeiende schoonheden zoals de Romneya coulteri, of boomvormige papaver met indrukwekkende afmetingen. De Oosterse papaver of Papaver orientale is een vaste plant afkomstig uit Klein-Azië, die aan het begin van de 18e eeuw in Frankrijk werd geïntroduceerd. De botanische soort komt voor van de Kaukasus tot Iran, via Turkije, waar hij vaste pollen vormt waarvan het bovengrondse deel in de winter afsterft om in het voorjaar weer op te komen. Elke wilde plant ontwikkelt enkele behaarde stengels, die ontspringen uit een compacte pol van ingesneden bladeren en elk een enkele bloem dragen, meestal rood van kleur, soms ook wit, oranje of lavendelkleurig. De bloei begint eind mei en wordt in juli onderbroken door de hitte die in deze streken heerst.
De cultivar 'Snow Goose' onderscheidt zich door zijn originele, zeer 'stijlvolle' kleurencombinatie. Deze mooie vaste plant vormt een pol met intens groene, meer of minder donkere bladeren, met een hoogte en breedte van ongeveer dertig centimeter. De langwerpige bladeren zijn diep ingesneden, zoals bij sommige varens, en hebben een echte sierwaarde. Uit de bladpol rijzen vanaf mei stevige stengels op, die elk een enkele bloem dragen. De gevulde bloemkroon bestaat uit twee duidelijk van elkaar te onderscheiden rijen bloemblaadjes. De binnenste krans staat rechtop, terwijl de buitenste rij zich bijna horizontaal uitspreidt. De bloemblaadjes zijn licht gekreukt, wat ze een romantische gratie geeft. Ze zijn zuiverwit, maar kunnen soms een heel licht roze waas vertonen. Elk bloemblad in de binnenste krans draagt in het midden een donkerpurperen vlek, die aansluit bij het eveneens purperen hart, dat in het midden bestaat uit de vrouwelijke bloemdelen, omringd door een krans van meeldraden (mannelijke delen). Het geheel is uiterst grafisch en lijkt zo een nieuwe bloem in de bloem te tekenen. Zowel helder als contrastrijk, elke bloem heeft een kort leven, maar ze vernieuwen zich regelmatig, waardoor er een zeer verfijnd schouwspel in de tuin ontstaat.

De Papaver 'Snow Goose' is perfect in een gemengde border, samen met andere vaste planten. U kunt hem inderdaad combineren met andere planten waarvan de groei of bloei het in de hoogzomer overneemt, om zijn afwezigheid te maskeren. Op de voorgrond kunt u de Armeria, of Engels gras, plaatsen, een kleine bodembedekkende vaste plant die van mei tot september witte, roze of rode bloempompjes produceert (afhankelijk van de cultivar) en alleen in augustus even pauzeert. Ondanks zijn sierwaarde weinig bekend, is de tijgeriris, of Belamcanda chinensis, een vaste plant met wortelstokken die in de zomer prachtige, oranje met bruinrood gevlekte stervormige bloemen geeft. De Centaurea dealbata 'Steenbergii' is een bergkorenbloem met fel magenta-roze bloemen die van juli tot september bloeien en zo de aantrekkingskracht van uw border tot in het najaar verlengen.