Papaver orientale Pink Ruffles - Oosterse papaver

Spectaculaire, soepele enkelvoudige bloemen van gekreukelde zijde, parelmoerroze met gekreukelde en ingesneden randen, voorzien van zwarte vlekken. De bloei strekt zich uit van het late voorjaar tot midden in de zomer. Zijdezacht, een beetje rommelig blad in een weelderige pol met een blauwgroene tint. Een stevige variëteit met een zeer natuurlijk uiterlijk, bestand tegen kou en droogte. Een vertrouwde verschijning in plattelandstuinen, ze is gemakkelijk te telen in alle goede tuingronden, in de zon.

De Papaver orientale 'Pink Ruffles' is een variëteit van Oosterse papaver die even mooi is als een eenvoudige grote klaproos en net zo gemakkelijk te kweken. Haar bloemen van gekreukelde zijde met franjeranden zijn spectaculair door hun grootte, soepele textuur en een parelmoerroze kleur die wordt geaccentueerd door 4 grote zwarte vlekken in het midden. Ze bloeien in het late voorjaar en in de zomer, boven een zijdezacht, een beetje rommelig blad in een weelderige, donkergroene pol. Deze gedrongen variëteit heeft een zeer natuurlijk, wild uiterlijk behouden en een uitstekende weerstand tegen wind, kou en droogte. Een vaste plant die thuishoort in plattelandstuinen, ze gedijt in alle goede tuingronden, in de zon.

Papaver orientale is een vaste, kruidachtige plant uit de papaverfamilie (Papaveraceae), afkomstig uit Azië. Oosterse papavers zijn zeer goede vaste planten voor de border. Achter hun grote bloemen met gekreukelde bloemblaadjes gaat een zeer robuuste plant schuil die kan overleven in arme, stenige en droge zomers. Na een overvloedige bloei in het late voorjaar sterft de papaver bovengronds af, eerst de bloemstengels, die kunnen worden gebruikt in droogboeketten, en daarna het blad. Hij verdwijnt volledig om in het hart van de zomer in kiemrust te gaan en komt in het najaar weer tevoorschijn om een tweede keer te bloeien zodra de temperaturen milder worden. Hij is alleen bang voor één ding: wintervocht; in zware grond is de oplossing om de kleigrond in het plantgat te vervangen door puur zand.

De cultivar 'Pink Ruffles' heeft stevige stengels van ongeveer 75 cm hoog. Hij vormt een bossige pol die ongeveer 40 cm hoog wordt (het loof) en 50 cm breed. De bloei begint in mei en gaat door in juli, meestal gestopt door de hitte en droogte. Elke bloemstengel draagt aan het uiteinde een enkele, hangende bloemknop die zich naar de hemel keert en uitgroeit tot een grote bloem van ongeveer 15 cm diameter, met gekreukelde bloemblaadjes in 2 rijen, parelmoerroze van kleur en met brede zwarte vlekken aan de basis van de bloem. De bloem blijft een paar uur open voordat de bloemblaadjes vallen. Goed gevestigde planten produceren verschillende bloemstengels, waardoor de bloei ongeveer 3 weken aanhoudt. Na de bloei verdwijnt het blad grotendeels, om in het najaar plaats te maken voor een klein rozetje dicht bij de grond, wat kenmerkend is voor een aanpassing aan hoge temperaturen en zomerdroogte. Deze plant heeft brede, ruwe, ingesneden en behaarde bladeren, die een zeer decoratieve grijsblauwe glans hebben. De vlezige, diepe wortels van deze Oosterse papaver verdragen verplanten slecht, vooral bij volwassen planten.

Uitstekende overgangsplant voor borders, de Oosterse papaver 'Pink Ruffles' bloeit in een rustige periode (na de voorjaarsbloei en voor de zomerbloei). Hij combineert zeer goed met kleine, luchtige bloemen zoals zeekool (Crambe maritima) of gipskruid (Gypsophila) of met vaste planten met aarvormige bloemen zoals vlasleeuwenbek (Linaria).

Hij verdwijnt volledig om in het hart van de zomer in kiemrust te gaan en komt in het najaar weer tevoorschijn om een tweede keer te bloeien zodra de temperaturen milder worden.