Papaver orientale Beauty of Livermere - Oosterse papaver

De Oosterse papaver Beauty of Livermere draagt enorme, donkerrode bloemen met zijdeachtige glans waarvan het hart is versierd met prachtige zwarte vlekken. Zijn groei blijft niet achter en is uitzonderlijk krachtig, net als zijn weelderige, behaarde blad in een donkergroene, enigszins grijze tint, wat de plant siert zelfs buiten de bloeiperiode. Oosterse papavers, in het Latijn Papaver orientale, zijn uitstekende vaste planten. Ze combineren op gelukkige wijze de delicate schoonheid van hun zijdeachtige bloemen met de robuustheid van hun wortelstokken, die zich niets aantrekken van zomerdroogte en alleen overtollig wintervocht vrezen. Het bovengrondse deel sterft volledig af om in zomerrust te gaan en komt in het najaar weer tevoorschijn om een tweede keer te bloeien zodra de temperaturen milder worden.

De Papaver orientale, soms ook wel Oosterse papaver genoemd, is een vaste, kruidachtige plant uit de papaverfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit het zuidwesten van Azië. De cultivar ‘Beauty of Livermere’, die bijzonder krachtig is, ontwikkelt stengels van 90 cm tot 1 meter hoog. Hij vormt een bossige pol die 50 cm hoog wordt (het blad) en 50 tot 60 cm breed. De bloei begint begin juni en gaat door in juli, meestal gestopt door hitte en droogte. Elke bloemstengel draagt aan zijn top een enkele, knikkende bloemknop die zich naar de hemel keert en uitgroeit tot een grote, enkelvoudige bloem van ongeveer 13 cm diameter. De licht gekreukelde bloemblad zijn dieprood van kleur en hebben aan de basis van de kroon brede, zwarte vlekken. De bloem blijft slechts enkele uren open voordat de bloemblad eraf vallen. Goed gevestigde planten produceren meerdere bloemstengels, wat zorgt voor een aanhoudende bloei van ongeveer 3 weken. Na de bloei sterft het blad bovengronds af, om in het najaar plaats te maken voor een klein, rozetvormig basisblad. Dit is kenmerkend voor een aanpassing aan hoge temperaturen en zomerdroogte. Deze plant heeft brede, ruwe, ingesneden bladeren, bedekt met haartjes die ze een zeer decoratieve grijsblauwe glans geven. De vlezige, diepe wortels van deze Oosterse papaver verdragen verplanten slecht, vooral bij volwassen planten.

Oosterse papavers voelen zich even goed thuis in verfijnde borders als in cottage-tuinen of landelijke beplantingen. Combineer ze met alsem, lavendel, Baptisia, asters, Kniphofia, muskaatsalie, Thermopsis en kattenkruid voor luchtige bloei. Ze begeleiden ook mooi de herfstsedums, waarvan het blad zich in de zomer ontwikkelt, en met juffertje-in-het-groen en cosmos voor een zomerse sfeer met zachte kleuren. Zorg er in ieder geval voor dat u ze combineert met vaste planten of heesters, want die vullen de ruimte op die leeg blijft na de bloei.

Het bovengrondse deel sterft volledig af om in zomerrust te gaan en komt in het najaar weer tevoorschijn om een tweede keer te bloeien zodra de temperaturen milder worden.