Iris sibirica Fran's gold - Iris de Sibérie
Iris sibirica Fran's gold - Iris de Sibérie
Iris sibirica Fran's gold - Iris de Sibérie
Iris sibirica Fran's gold - Iris de Sibérie
Iris sibirica Fran's gold - Siberische iris
Iris sibirica Fran's gold
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris sibirica 'Fran's Gold' is een Siberische iris die opvalt door zijn bijna gele blad, dat werkelijk stralend is. Het vormt een prachtige combinatie met de voorjaarsbloemen in een blauwpaarse kleur. Deze komen majestueus en oneindig verfijnd tevoorschijn, boven een dichte pol bladeren uitstekend die maandenlang mooi blijft. Gewaardeerd om hun sierlijke bloemen en grafische loof, zijn de zogenaamde Siberische irissen krachtige en mooie planten voor vochtige bodems, in tegenstelling tot hun neven de Iris germanica. Het zijn ook zeer aanpasbare irissen, die het prima doen in goede tuingrond, zolang deze in de zomer maar koel blijft. Onmisbaar in de buurt van waterpartijen, mits de wortelstokken in de winter niet onder water staan, passen ze perfect in romantische, Engelse en zelfs moderne tuinen.
De Iris sibirica 'Fran's Gold', bij toeval ontdekt in een tuin in 2014, werd vooraf geselecteerd voor de verkiezing van de Plant van het Jaar 2022 van de RHS Chelsea Flower Show. Het is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze in het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije (maar afwezig in Siberië), en de Iris sanguinea die voorkomt in China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze iris 'Fran's Gold' bereikt ongeveer 1 meter hoogte in bloei, met een bladhoogte van 60-70 cm. De pol zal zich over ongeveer 50-60 cm uitbreiden. De groei is gemiddeld, minder snel dan die van Iris germanica. Deze plant heeft een opgaande, elegante, dichte polvorm. Het loof bestaat uit lange, smalle bladeren in een geelgroene kleur. Van begin mei tot begin juni, afhankelijk van de regio, steken de bloemstengels boven het blad uit en dragen bloemen met 3 kelkbladen en 3 kroonbladen, solitair en opeenvolgend van de top van de stengel naar de lagere vertakkingen. De bloemen zijn blauwmauve van kleur, gevlekt met geel richting de keel en geaderd met paars. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken en zijn bovengrondse delen sterven in de winter af.
De Siberische iris 'Fran's Gold' is zeer decoratief wanneer hij in groepen wordt geplant langs een vijver of beek, of simpelweg in zeer vochtige bodem. Hij is ook bruikbaar in elk type tuin dat nooit uitdroogt. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige grond kan hij worden gecombineerd met zomerklokje, Camassia's, Montbretia, kattestaart, daglelies en astilbes, herfstanemonen, rodgersia's...
Wist u dat: De wilde Iris sibirica L. een bedreigde en beschermde soort is die absoluut gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De horticulturele 'Sibirica'-irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, etc.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benaamde cultivars geregistreerd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
sibirica
Fran's gold
Iridaceae
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Tuinbouw
Andere Siberische iris
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Siberische iris 'Fran's Gold' verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits hij niet permanent onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, met een mulchlaag en om de twee weken water geven in de zomer. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 8), rijk en goed doorlatend. Een te kleiachtige, te kalkhoudende of te zanderige grond kan worden verbeterd door een flinke hoeveelheid humus (goed verteerde compost) toe te voegen. Een alkalische grond kan licht worden aangezuurd met aanvoer van heidegrond of turf, dennenaalden of zwavelbloem.
Siberische irissen hebben een zonnige plek nodig om te bloeien, met minimaal 6 uur zon per dag. In de warmste streken kan lichte schaduw tijdens de heetste uren gunstig zijn. Het is beter om te planten tijdens de rustperiode, van eind september tot half april, buiten de vorstperiodes. In een warm klimaat plant u in september. In streken met een koude winter daarentegen, vindt de plaatsing plaats aan het begin van de groei, eind maart of april. (Ze zullen pas het volgende jaar bloeien). Planten in augustus kan een alternatief zijn.
Plant de wortelstokken van Iris sibirica op een diepte van 3-5 cm. Siberische irissen kunnen langer op hun plaats blijven zonder te worden gescheurd dan baardirissen. Ze worden slechts om de 5 tot 10 jaar gedeeld, wanneer de pol niet meer in het midden bloeit of een krans vormt. Het is nodig om ruimte te voorzien voor een goede ontwikkeling van de pollen. U kunt bemesten met een meststof type NPK 10-10-10 bij het begin van de groei en na de bloei in juni. Bij jonge pollen knipt u systematisch de uitgebloeide bloemstengels af om uitputting te voorkomen. Bij goed gevestigde pollen verwijdert u de bloemstengels om spontane uitzaai van kiemplanten die niet identiek zijn aan de moederplant te voorkomen.
Na de herfstvorst kan het vergeelde blad worden teruggesnoeid tot 3-5 cm boven de grond (en ter plaatse worden gelaten als mulch). Dit droge blad kan daarentegen ook tijdens de winter worden gelaten als 'architectonisch' element in de tuin. U knipt het dan pas aan het einde van de winter, eind februari, vóór de groei van de nieuwe bladeren.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).