Iris germanica Immortality - Iris des Jardins
Iris germanica Immortality - Baardiris
Iris germanica Immortality - Baardiris
Iris germanica Immortality - Baardiris
Iris Barbata-Elatior Immortality
Iris germanica Immortality - Baardiris
Iris germanica Immortality
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Immortality' is een van de weinige baardirissen die echt doorbloeiend is. Dit uitstekende ras produceert grote, licht frivool aandoende witte bloemen, nauwelijks getint met blauwige weerschijn, en voorzien van een eveneens witte baard met een citroengele basis. Elke wortelstok produceert twee tot drie stevige bloemstengels waar de heerlijk geurende bloemen dicht opeen staan, een eerste keer in mei en vervolgens opnieuw in het late najaar, in september, constant en regelmatig.
De Iris 'Immortality' is een bladverliezende vaste plant met wortelstokken, die in het voorjaar opgaande pollen vormt. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We houden eraan vast dat de Baardiris Europese wortels heeft. 'Immortality', ingedeeld bij de grote doorbloeiende irissen, bereikt een bloeihöogte van 75 cm. Zijn stevige bloemstengels dragen talrijke bloemknoppen, wat een lange bloei garandeert, en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden plaatsmaken voor de buitenste. De plant heeft een sierlijke, opgaande groeiwijze in een dichte pol. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige, blauwgroene en sterk generfde bladeren. Zijn bloei is iets vroeger dan die van de grote irissen. In april verschijnen er bloemstengels die goed gevulde bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De kleur van deze plant is bijzonder zuiver en wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de bloembladen en kelkbladen, die zeer zijdeachtig zijn. Het is goed om te weten dat doorbloeiende rassen bijzonder krachtig zijn, ze vermeerderen zich sneller en hebben meer water en meststof nodig om hun tweede bloei tot volle ontwikkeling te laten komen.
Introductie Zurbrigg 1982.
Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld zullen weinig schaduw geven aan de irissen en houden de border aantrekkelijk de hele zomer, ook als de irissen zijn uitgebloeid. Slaapmutsjes stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van (droog)muurtjes worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde rassen die lang op hun plek kunnen blijven en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u modernere rassen kiezen, bijvoorbeeld middelgrote irissen die minder risico lopen om omgewaaid te worden dan de hoge rassen.
Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen de wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. U kunt natuurlijk ook lagere en vroegbloeiende rassen op de voorgrond planten.
Border langs een pad: het hele assortiment kan worden gebruikt, van de vroege dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de hoge irissen van meer dan 75 cm die in mei bloeien, via de middelgrote (in hoogte en bloeitijd) en de zogenaamde borderirissen, die middelgroot zijn maar tegelijk met de hoge bloeien. Op zeer winderige plekken worden hoge irissen vaak omgewaaid als ze niet worden gesteund.
Rand van een border: borderirissen... maar ook dwergirissen.
Mixed-border: het hele hoogtebereik kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de positie (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de naburige planten.
Een irissenborder, de iristentuin: het rijk van de irisliefhebber waar de keuze en schikking van de rassen (vorm, kleur, geur...) de smaak van ieder weerspiegelt. Door het hele assortiment baardirissen te gebruiken, kunt u in het voorjaar ongeveer tweeëneenhalve maand bloemen verkrijgen. De zogenaamde doorbloeiende irissen bieden enkele extra bloemen in het late najaar.
De moestuin kan worden opgevrolijkt met enkele pollen of randen irissen, want het is ook de plek om snijbloemen te kweken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris germanica Immortality - Baardiris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Immortality
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Iris van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw zullen ze wel groeien, maar niet bloeien. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Een goed doorlatende bodem is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Een te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze worden gerooid, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een eenkleurige beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed van andere variëteiten te verwijderen zodat ze de ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop je de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter gelegd. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, wordt de grond licht aangedrukt en direct na het planten ruim besproeid. Geef indien nodig 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de bodem onkruidvrij door oppervlakkig te schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Snij de uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).