Iris pumila Jewel Baby - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Jewel Baby - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Jewel Baby - Dwergbaardiris
Iris pumila Jewel Baby
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris pumila 'Jewel Baby' is een dwergiris met paarse bloemen die vroeg in het seizoen bloeit, meestal in april. De bloemen zijn relatief groot ten opzichte van de hoogte van de plant, die snel mooie, kleurrijke pollen vormt. Perfect voor een vrolijke voorjaarsdecoratie in rotstuinen, plantenbakken, borders en op grote taluds.
De Iris (x) pumila 'Jewel Baby' is een kleine, rhizomateuze vaste plant uit de Iridaceae-familie. Hij behoort tot een tuinbouwkundige groep die SDB (Standard Dwarf Bearded) wordt genoemd. In deze groep vindt u hybriden tussen de echt dwergachtige Iris pumila en de Grote Tuinirissen. Met hun bescheiden formaat bloeien de dwergirissen vóór de grote irissen, maar na de echte dwergirissen. Al deze planten behoren tot de Iridaceae-familie.
Vanaf het voorjaar vormt de Iris 'Jewel Baby' kleine, opgaande pollen. Het blad is bladverliezend en dus afwezig in de winter. De plant bereikt een hoogte van ongeveer 30 cm tijdens de bloei en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren in een wat blauwgroen groen. In maart verschijnen korte bloemstengels die in april zullen bloeien, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. De bloemstengels dragen meestal een enkele bloem aan hun top. De bloem, met een diameter van 5-6 cm, bestaat uit drie opstaande, middel-paarsrode kroonbladen boven drie bijna horizontale kelkbladen in dezelfde paarsrode kleur, maar met donkerpaarse strepen. De baarden zijn blauwpaars.
Kweker: Salle, 1984 - Prijs: Eervolle Vermelding in 1989
Om irissen te begeleiden, kiest u planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven en de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme grond. Geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen.
Rotstuinen, stenige en droge graslanden, kalkplateaus, steile hellingen, groendaken: maak gebruik van het volledige assortiment irissen. De borderrand is het domein van borderirissen, maar ook van dwergirissen!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris pumila Jewel Baby - Dwergbaardiris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
pumila
Jewel Baby
Iridaceae
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Tuinbouw
Andere Kleine tot zeer kleine irissen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats? Dat is de ideale plek voor het planten van dwergirissen! In de schaduw blijven ze in leven, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze worden gerooid, en om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een ster te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en door ze goed van andere variëteiten te scheiden zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak er een kegelvormig hoopje aarde in waarop je de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs iets verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij je zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Knip uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).