Iris pumila Brannigan - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Brannigan - Dwergbaardiris
Iris pumila Brannigan - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Brannigan - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Brannigan - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Brannigan - Dwergbaardiris
Iris pumila Brannigan
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris 'Brannigan' is een dwergiris met bloemen in een ton-sur-ton paars, die vrij vroeg in het seizoen bloeit. De bloemen zijn mooi groot in verhouding tot de hoogte van de plant, die snel sierlijke, goed gekleurde pollen vormt. Perfect om een prachtig voorjaarsdecor te creëren in rotstuinen, plantenbakken, borders en op grote taluds.
De Iris pumila 'Brannigan' is een kleine, rhizomateuze vaste plant uit de familie van de Iridaceae. Hij behoort tot een tuinbouwkundige groep die SDB wordt genoemd (Standard Dwarf Bearded). In deze groep vind je hybriden tussen de echt dwergachtige Iris pumila en de Grote Tuinirissen. Met hun bescheiden formaat bloeien dwergirissen vóór de grote irissen, maar na de echte dwergirissen. Al deze planten behoren tot de familie van de Iridaceae.
Vanaf het voorjaar vormt de Iris 'Brannigan' kleine, opgaande pollen. Het blad is bladverliezend en dus afwezig in de winter. De plant bereikt een hoogte van 30 cm in bloei en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren in een wat blauwgroen groen. In maart verschijnen korte bloemstengels die in april zullen bloeien, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. De bloemstengels dragen meestal een enkele bloem aan hun top. De bloem, met een diameter van 7 tot 8 cm, bestaat uit drie opstaande, paarse bloembladen boven drie bijna horizontale kelkbladen in hetzelfde paars, maar met strepen in een donkerder paars. De baarden zijn dik, wit aan de basis en sterk gekleurd met blauwpaars.
Om irissen te begeleiden, kies je planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven en de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salies en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen.
Rotstuinen, stenige en droge graslanden, kalkgraslanden, steenachtige taluds, groendaken: gebruik het volledige assortiment irissen. De borderrand is het domein van borderirissen, maar ook van dwergirissen!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris pumila Brannigan - Dwergbaardiris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
pumila
Brannigan
Iridaceae
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Tuinbouw
Andere Kleine tot zeer kleine irissen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats? Dat is de ideale plek voor het planten van dwergiris! In de schaduw blijven ze wel in leven, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze worden gerooid, en vervolgens om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de iris ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in ruitverband geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de algehele esthetiek van de irissenborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed te scheiden van andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planten
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop u de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. U moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er daarom rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs iets verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, wordt de grond licht aangedrukt en direct na het planten ruim besproeid. Geef indien nodig 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft de iris schaduw, houdt vocht vast (wat rot veroorzaakt) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (bruinrode vlekken met een rand, veroorzaakt door bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Snijd uitgebloeide bloemen weg.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).