Iris germanica Tel Arlequin - Baardiris
Iris germanica Tel Arlequin - Baardiris
Iris germanica Tel Arlequin
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica ‘Tel Arlequin’ is een variëteit van de hoge baardiris die opvalt door zijn robuustheid, uitbundige bloei en royale, goed gevormde bloemen. De bloembladen zijn geel met licht amberkleurige randen, terwijl de kelkbladen een donker pruimenpaarse tint hebben. De baarden zijn van een levendig oranje omgeven door fel geel. De stengels van deze variëteit zijn bijzonder, met een lage vertakking en gemiddeld 8 bloemknoppen per stengel. Hij vormt snel prachtige pollen die in het voorjaar bloeien en wekenlang schoonheid brengen in borders, rotstuinen en bloemperken.
De Iris germanica is een rhizomateuze, bladverliezende vaste plant die rechtopstaande, krachtige pollen vormt. Hij behoort tot de irissenfamilie, waartoe ook planten als krokus, gladiool en montbretia behoren. De Iris germanica, ook wel bekend als tuiniris of Duitse iris, is een soort die waarschijnlijk voortkomt uit de hybridisatie van verschillende botanische soorten. Als lid van de groep baardirissen, herkenbaar aan de fijne kam op de kelkbladen, is het een van de meest gekweekte irissen in tuinen. Deze planten hebben een voorkeur voor neutrale tot kalkhoudende grond en hebben een zonnige standplaats nodig om goed te gedijen. De wortelstokken moeten in de zomer de warmte van de zon kunnen opnemen voor een optimale bloei. Traditioneel is minimaal zes uur zon per dag vereist voor een goede ontwikkeling.
De variëteit ‘Tel Arlequin’ werd geïntroduceerd door Richard Cayeux in 2012. Deze nakomeling van de uitstekende variëteit ‘Noctambule’ produceert bloemstengels die een hoogte van 80 tot 90 cm bereiken tijdens de bloei. Hij heeft stevige bloemstengels die vanuit de wortelstokken groeien, met goed opgebouwde bloemscheuten die talrijke bloemknoppen dragen. De pollen breiden zich snel uit, zonder theoretische grenzen, omdat de centrale wortelstokken uitdunnen ten gunste van de buitenste. De bladeren zijn lang en zwaardvormig, met een uitgesproken blauwgroene kleur en duidelijke nerven. In april beginnen de bloemstengels te verschijnen, en in mei, afhankelijk van het klimaat, produceert hij bloemen van 12 tot 14 cm breed die van de top naar de lagere takken toe bloeien, tot eind juni. De pasteltinten van deze plant worden versterkt door de zijdeachtige, iriserende textuur van de bloembladen en kelkbladen, zoals gebruikelijk is bij tuinirissen. Bovendien verspreidt deze variëteit een zoete en heerlijke geur.
Irissen combineren gemakkelijk met andere planten, of het nu gaat om vaste planten, siergrassen of struiken. Om irissen goed te begeleiden, is het belangrijk om planten te selecteren op basis van hun specifieke eisen zoals zonlicht en grondsoort, ervoor te zorgen dat hun groei de wortelstokken van de irissen niet verstikt door te kiezen voor lage planten met licht loof, en hun complementariteit in termen van uiterlijk en bloeitijd in overweging te nemen. Bovendien is het essentieel om te onthouden dat het nodig is om de pollen elke 3 à 4 jaar te delen, wat betekent dat ze voldoende ruimte moeten hebben, zonder concurrentie, bij voorkeur in goed doorlatende en niet te compacte grond. Om aantrekkelijke bloemborders te creëren gedurende het groeiseizoen, is het aanbevolen om irissen te combineren met vaste planten met een verlengde bloei die droge grond tolereren, zoals prachtkaarsen (Gaura), salie of ooievaarsbek. Akelei en slaapmutsjes (Eschscholzia) brengen luchtigheid, terwijl clematissen een aantrekkelijke achtergrond vormen. Voor meer verticaliteit zijn vingerhoedskruid geschikt. Het is ook belangrijk om het loof niet te vergeten, zoals dat van siergrassen, zilverkruid (Artemisia) of wolfsmelk. Dichte beplanting met oude, krachtige variëteiten helpt een talud te stabiliseren en het onderhoud te beperken. Aan de voet van een zeer zonnige muur, beschut tegen de wind, kunnen hoge irissen op de achtergrond worden geplant, terwijl lagere en vroegbloeiende variëteiten op de voorgrond kunnen staan. Een paar pollen iris kunnen ook vrolijkheid brengen in de moestuin, en hun prachtige bloeiende stengels zijn geschikt om boeketten mee te maken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Tel Arlequin
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Hebt u een zeer zonnige standplaats, die in de zomer vrij droog is?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar bloeien ze niet. Ze zijn in alle regio's in Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is, of zelfs steenachtig. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze gerooid worden, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop geplant worden voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 35 tot 50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed te scheiden van andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting:
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak een kegelvormig hoopje aarde in het gat waarop je de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak uitkomt. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot). Houd er rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs op een licht verhoogd heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, en zorg ervoor dat je de wortelstokken of wortels niet beschadigt. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen door heterosporie), adviseren we ze te verbranden. Snij uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).