Iris germanica Spot - Baardiris
Iris germanica Spot - Baardiris
Iris germanica Spot
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
Iris germanica 'Spot' wordt ook wel Grote Remontante Tuiniris genoemd, vanwege zijn vermogen om twee keer per jaar te bloeien: de eerste bloei vindt laat in het voorjaar plaats, gevolgd door een tweede in oktober, mits de plant in rijke grond staat en eind zomer niet zonder water komt te zitten. De naam 'Spot' dankt hij aan het kleine, spierwitte vlekje dat uitsteekt tegen zijn onberispelijke baardharen. Dit lichtaccent maakt de hele persoonlijkheid uit van deze fel blauw-paarse bloem, die prachtig van vorm is. Dit statige ras steekt met flair boven de borders uit. Zet hem beschut tegen de wind, bijvoorbeeld tegen een muur, zodat zijn lange bloemstengels niet omwaaien.
Iris 'Spot' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter afsterft. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die al eeuwenlang worden gekweekt, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat Tuinirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die van zon houden en minimaal een halve dag volle zon nodig hebben om goed te bloeien.
'Spot' bereikt een bloeihogte van 1,10 m, het is een hoog groeiend ras dat mogelijk steun nodig heeft. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene tint en parallelle nerven. Dit ras bloeit voor het eerst aan het einde van het seizoen van de Grote Irissen, in juni. In mei verschijnen er bloemstengels die bloemen voortbrengen die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Als hij geen water of voeding tekort komt, produceert hij nog meer bloemen in het vroege najaar. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de textuur van de kroonbladen en kelkbladen.
Veredeling Bourdillon, 2004.
Om irissen te begeleiden, kiest u begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met droge grond in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde rassen die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel decoratiever is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere rassen, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.
Aan de voet van een muur maakt de relatieve beschutting tegen de wind het gebruik van hoge irissen mogelijk. U kunt natuurlijk ook lagere en vroegbloeiende rassen op de voorgrond planten.
Border langs een pad: het rijk van de vroegbloeiende dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de middelhoge (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend tegelijk met de hoge.
Borderrand: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.
Mixed-border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.
Irisborder, de iristentuin: het paradijs voor de irisliefhebber waar de keuze van rassen (vorm, kleur, geur...) de smaak van iedereen weerspiegelt. Door het hele assortiment baardirissen te gebruiken, kunt u in het voorjaar tweeëneenhalve maand bloei krijgen. De keuze voor zogenaamde remontante irissen biedt enkele extra bloemen in het late zomer- of najaar, afhankelijk van het klimaat.
De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris germanica Spot - Baardiris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Spot
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heb je een zonnige plek, beschut tegen de wind, warm en 's zomers vrij droog?
Dat is de ideale standplaats voor het planten van hoge irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar bloeien ze niet. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Een goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog is. Iris germanica heeft kalkhoudende grond nodig: verbeter je grond met kalk als je bodem zuur is. Een te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan tijd om voldoende te groeien voordat ze worden gerooid, en daarna nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze groeien krachtig en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de hoge soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in driehoeksverband geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een ster te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed van andere variëteiten te scheiden zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Doorbloeiende irissen zijn productief en veeleisend: ze hebben meer ruimte nodig, een vruchtbare bodem en mogen eind van de zomer niet zonder water komen om opnieuw te bloeien.
Planting
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een brede, kegelvormige hoop aarde waarop je de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft. Je moet hem niet in een kuil planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs iets verhoogd op een klein heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig 2-3 keer water tot de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij je zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Snij de uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).