Iris germanica Natchez Trace - Baardiris

De Iris germanica 'Natchez Trace' is een prachtige variëteit van de hoge baardiris die in de jaren 60 is ontstaan en nooit uit de catalogi is verdwenen. De bloemen zijn zeer groot en hebben een mooie textuur die de 'rode' kleur in twee tinten versterkt. En ze komen trapsgewijs uit over een mooie periode, aan bloemstengels met veel knoppen. Prachtig in combinatie met gele, oranje of blauwe variëteiten!

De Iris 'Natchez Trace' is een rhizomateuze vaste plant die opgaande pollen vormt. Het bladverliezende loof verdwijnt in het najaar en komt in het voorjaar weer terug. Deze plant behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Baardirissen Europese wortels hebben.

De Iris 'Natchez Trace' bereikt een hoogte van 90 cm in bloei. Elke wortelstok produceert een goed vertakte stengel die veel bloemknoppen draagt, wat een lange bloeiperiode garandeert. De pol zal zich zeer snel uitbreiden, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene kleur en duidelijke nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in mei en juni, van het midden tot het einde van het seizoen van de hoge irissen, bloemen zullen geven die van de top naar de lagere vertakkingen open gaan. De bijzonder grote bloemen bestaan uit 3 opstaande, roze-rode, kegelvormige bloembladen die elkaar bovenaan raken, en 3 fluwelige, karmijnrode kelkbladen. De dikke baarden zijn oranjebrons van kleur.

Veredeling Wills, 1969

Om de irissen te begeleiden, kiest u de begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig loof) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, saliesoorten en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk omver gewaaid te worden door wind en regen.

Aan de voet van een zeer zonnige muur, waar de wind geen vat heeft, kunnen de hoge irissen worden gebruikt. U kunt ze op de achtergrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten. De moestuin kan ook enkele pollen irissen herbergen, want dat is ook de plek voor de teelt van snijbloemen.