Iris germanica Making Eyes - Baardiris

De Iris germanica 'Making Eyes', ook wel Iris Lilliput 'Making Eyes' genoemd, is een robuuste variëteit met delicate en charmante bloemen: de bloemblaadjes zijn melkwit en de kelkbladen zijn pruimkleurig, met een wit patroon dat violet geaderd is rond de citroengele baarden. Deze iris is iets hoger, zeer vroegbloeiend en staat al in bloei vanaf begin april. Ideaal in borders.

De Iris 'Making Eyes' is een al wat oudere variëteit, maar heeft een lange staat van dienst in de tuin, wat een garantie is voor robuustheid en betrouwbaarheid. Het is een bladverliezende vaste plant met een wortelstok, die vanaf het voorjaar een opgaande, polvormige habitus heeft. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars met een bescheiden formaat die in de jaren 50 verschenen. Oorspronkelijk verwees de categorie 'lilliput' naar een kruising van een Iris pumila en een grote iris. Deze term verwijst in het algemeen naar de categorie standaard dwergirissen (SDB). 'Making Eyes' zal toch een hoogte van 35 cm bereiken in bloei, met talrijke bloemknoppen, en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het centrum uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Hij heeft een dichte, polvormige groeiwijze. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige, blauwgroene en sterk generfde bladeren. In maart verschijnen er bloemstengels die vanaf begin april bloemen zullen geven die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij tuinirissen, versterkt door de textuur van de bloemblaadjes en kelkbladen.

Kweker: Blyth 1982.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun vegetatie die 'respectvol' is voor de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Gaura's zullen bijvoorbeeld weinig schaduw geven aan de irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken (Geranium), salies en Libertia begeleiden irissen ook zeer goed. Taluds en randen van terrassen worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor verzorging mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen dan de hoge soorten om omgewaaid te worden.

Border langs een pad: het hele assortiment kan worden gebruikt, van de vroege dwergen van minder dan 40 cm, tot de hoge irissen van meer dan 75 cm die in mei bloeien, via de intermediaire soorten (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend met de hoge soorten. Op zeer winderige plekken lopen hoge irissen het risico om te worden omgewaaid als ze niet worden gesteund.

Border van een perk: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.

Mixed-border: het hele scala aan formaten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de ruimte (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.