Iris germanica La part des Anges - Baardiris

De Iris germanica 'La Part des Anges' is een variëteit van de Grote Tuiniris die even majestueus als sierlijk is en grote pastelkleurige bloemen draagt. De licht blauwpaarse kroonbladen, die aan de basis intenser van kleur zijn, rusten op kelkbladen van een zeer bleek blauw die bijna wit worden naarmate de bloem zich opent. Het hart van elke bloem is versierd met bleekblauwe baarden met een oranje punt. In de tuin vormt deze plant in het voorjaar grote, rijkbloeiende pollen, waarvan de kleur perfect harmonieert met een hele reeks pastel- of heldere tinten. Hij bloeit in het midden van het irisseizoen.

De Iris 'La Part des Anges' is een rhizomateuze vaste plant die zich vanaf het voorjaar ontwikkelt tot sierlijk opgaande pollen; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We houden eraan dat de Tuinirissen Europese wortels hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben; hun wortelstokken moeten in de zomer 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'La Part des Anges' bereikt een hoogte van 90 cm in bloei, met meerdere bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een enigszins blauwgroene kleur, dooraderd met parallelle nerven. In april verschijnen er bloemstengels die in mei omgekeerd tweekleurige bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande kroonbladen die donkerder van kleur zijn dan de 3 kelkbladen, in het kleurenspectrum van mauve, bleekblauw en wit. De onopvallende baarden zijn bleekblauw met een oranje punt. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen. De geur van de bloemen is licht en zoetig.

Veredeling door Michèle Bersillon, 2010.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, grond...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan de irissen en houden het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en juffertjes-in-het-groen stellen, net als de iris, tevreden met droge grond in de zomer. Vaste geraniums, salie en Libertia passen ook uitstekend bij irissen. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude rassen die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk omver geblazen te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.