Iris germanica Glacier - Baardiris

De Iris germanica 'Glacier' draagt zijn naam met recht, met zijn bloemen in een perfect wit, een vrij zeldzame kleur bij de grote tuinirissen. Het biedt het oog grote, zijdeachtige en golvende, goed gevormde bloemen, irisachtig als ijs, licht geurend. Alleen de baarden en de bovenkant van de kelkbladen zijn bijgewerkt met citroengeel. Een van de hoogste, met een onmiskenbare elegantie, zal 'Glacier' prachtig staan naast luchtige bloeiers zoals de fluiter (Anthriscus 'Ravenswing') of de gipskruid (Gypsophila paniculata) bijvoorbeeld.

De Iris 'Glacier' is een rhizomateuze vaste plant die rechtopstaande pollen vormt. Het blad, dat bladverliezend is, verdwijnt in het najaar en komt in het voorjaar weer tevoorschijn. Deze plant behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We houden eraan dat de Tuinirissen Europese oorsprong hebben.

De Iris 'Glacier' bereikt ongeveer 90 cm hoogte in bloei. Elke wortelstok produceert een vertakte stengel die meerdere bloemknoppen draagt. De pol zal zich zeer snel uitbreiden, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, met een blauwgroene kleur, sterk generfd. In april verschijnen er bloemstengels die tussen 15 mei en 15 juni, in een gemiddeld klimaat, bloemen zullen geven die zich ontvouwen van de top naar de lagere vertakkingen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij de Tuinirissen, versterkt door de zijdeachtige en irisachtige textuur van de kroonbladen en de kelkbladen. Deze 'Glacier'-variëteit is aangenaam geurend.

Veredeling Cayeux 1962

Om de irissen te begeleiden, kiest u de planten om te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen prachtkaarsen (Gaura) weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. ooievaarsbekken, salies en libertia's begeleiden de irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen dan de grote soorten om letterlijk omver gewaaid te worden door wind en regen.

Aan de voet van een zeer zonnige muur, waar de wind wordt tegengehouden, kunnen de grote irissen worden gebruikt. U kunt ze op de achtergrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten. De moestuin kan enkele pollen irissen herbergen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.