Iris germanica Gérard Brière - Baardiris
Iris germanica Gérard Brière - Baardiris
Iris germanica Gérard Brière
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris 'Gérard Brière' is een tweekleurige hoge baardiris met een ongebruikelijke kleurstelling, stevige bloemstengels en een goede vermeerdering. De bloemen met okergele bloemblaadjes en paarse kelkbladen met een groot wit centrum trekken meteen de aandacht. De plant vormt snel mooie pollen die in het voorjaar wekenlang zullen bloeien in borders en rotstuinen.
De Iris germanica 'Gérard Brière' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant: vanaf het voorjaar vormt hij opgaande pollen, waarna het loof in het najaar verdwijnt. Net als alle irissen behoort hij tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we onthouden is dat de Baardirissen Europese wortels hebben. 'Gérard Brière' is een vrij gedrongen variëteit die in bloei ongeveer 80 cm hoog wordt, met een stevige bloemstengel per wortelstok, die talrijke bloemknoppen draagt. De pol breidt zich snel uit, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige, blauwgroene, sterk generfde bladeren. In april verschijnen de bloemstengels die in mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, bloemen geven die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Elke bloem bestaat uit 3 opstaande, okergele bloemblaadjes (donkerder aan de randen), 3 eveneens okergele stijlen en 3 kelkbladen in een klokvormig paars met een groot wit centrum, versierd met lange, felgele baarden. Het contrasterende kleurenspel van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de zijdezachte, iriserende textuur van de bloemblaadjes en kelkbladen.
Obtentie Cayeux, 2007.
Om irissen te begeleiden, kiest u planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun niet-verstikkende groeiwijze voor de wortelstokken (lage planten of licht loof) en hun complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en de border na de bloei de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen net als de iris tevreden met een droge, arme bodem. Ooievaarsbekken, saliesoorten en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, krachtige variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. De moestuin kan ook enkele pollen irissen herbergen, want dat is ook de plek voor snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Gérard Brière
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Hebt u een zeer zonnige standplaats, die in de zomer vrij droog is?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in alle regio's in Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is, of zelfs steenachtig. Te vochtige grond bevordert wortelstokrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze gerooid worden, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop geplant worden voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze de ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planten
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop je de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok gelijk komt met het grondoppervlak. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot). Houd er rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs op een licht verhoogd heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig nog 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de bodem onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, en zorg ervoor dat je de wortelstokken of wortels niet beschadigt. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen door heterosporie), adviseren wij ze te verbranden. Snijd uitgebloeide bloemen weg.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).