Iris germanica Danse du Feu - Baardiris

De Iris germanica 'Danse du Feu' is een grote, historische Tuiniris uit 1960, die veel eenvoud uitstraalt met zijn ronde, ongetande bloemblaadjes en zijn harmonieuze tinten in een scala van bruinen. Zonder tierelantijnen en volstrekt charmant, is deze middenseizoen en hoogblijvende iris voorzien van bloemblaadjes in een medium roodbruin en koperbruine kelkbladen omgeven door goudgele baarden. Het is een productieve en veeleisende plant voor voorjaarsborders en zonnige randen.

De Iris 'Danse du Feu' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het loof in de winter verdwijnt. Hij behoort tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat Tuinirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die verzot zijn op zon, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal zes uur zon per dag vereist.

'Danse du Feu' bereikt een hoogte van 95 cm in bloei. Hij is ontstaan uit de variëteiten 'Cascade Splendor' x 'Royal Sovereign'. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het centrum uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het loof bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, dooraderd met parallelle nerven. In april verschijnen er bloemstengels die in mei kleine, eenvoudig gevormde bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de opstaande bloemblaadjes en de hangende kelkbladen.

Veredeling Ferdinand Cayeux, 1960.

Om irissen te begeleiden, kiest u planten die vergelijkbare eisen stellen aan bodem en standplaats. Kies voor laagblijvende soorten of planten met luchtig loof, die het voor irissen benodigde licht niet belemmeren en niet te concurrentieel zijn, terwijl ze wel voor een afwijkende of gelijktijdige bloei zorgen. Gaura's bijvoorbeeld, houden de hele zomer de visuele aantrekkingskracht vast en verbergen het loof van de Iris na de bloei. Slaapmutsjes en nigelles, die droge grond verdragen, passen goed bij de behoeften van irissen. Ooievaarsbekken, salies en Libertia zijn ook goede metgezellen die de bloei verlengen. Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. Als u bezorgd bent over weersinvloeden, geeft u de voorkeur aan middelhoge irisvariëteiten, die beter bestand zijn tegen wind en regen. Taluds, voeten van kleine bomen met luchtige kruinen en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen van irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.