Iris germanica Coloration Végétale - Baardiris

De Iris germanica 'Coloration Végétale' is een zeer recent gekweekte tuiniris die overwegend tweekleurig is en een vrij zeldzame kleurencombinatie biedt. Zijn gedrongen bloemstengels, die minder gevoelig zijn voor wind, dragen prachtige, gegolfde bloemen met roomwitte kroonbladen die zijn doorschenen met bleek lavendel en goud aan de basis, en contrasteren met de sterk geaderde, violette en purperen kelkbladen met een bleekgele rand. Deze variëteit bloeit in het midden van het tuinirisseizoen.

De Iris 'Coloration végétale' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter afsterft. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat tuinirissen Europese origines hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, en waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'Coloration végétale' bereikt een hoogte van 78 cm tijdens de bloei, met meerdere bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een enigszins blauwgroene kleur, dooraderd met parallelle nerven. In april verschijnen er bloemstengels die in mei enkele grote, sterk aan de rand gegolfde bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 rechtopstaande, zeer bleekgekleurde kroonbladen, boven 3 bijna horizontale, violet en purper geaderde kelkbladen met een lichte lavendelkleurige middennerf, rondom de geelbronzen baard. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij tuinirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen.

Kwekersrecht Bourdillon (Frankrijk), 2021. ('Ciel Gris Sur Poilly' x 'Décadence')

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes (Eschscholzia) en nigelles stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Vaste geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelgrote irissen die minder risico lopen dan hoge rassen om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.