Iris germanica Bleu de Gien - Baardiris

De Iris germanica 'Bleu de Gien' is een Hoge Baardiris met een prachtige, egale, middeldiep tot diep blauw-paarse kleur. Alleen de lichtblauwe, met felgeel bestoven baarden doorbreken de zuiverheid van dit kleurenspel. De bloemen hebben een aangename vorm, zonder overdreven gegolfde randen, en zijn van verre in de tuin zichtbaar. Het is een halfvroege tot late variëteit, waarvan de rijke bloei perfect combineert met bijvoorbeeld de eerste rode pioenen.

De Iris 'Bleu de Gien' is een rhizomateuze vaste plant die in het voorjaar uitloopt in sierlijk opgaande pollen; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarbij de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Hoge Baardiris een Europese oorsprong heeft. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'Bleu de Gien' bereikt een hoogte van 85 cm in bloei, met talrijke bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene tint, dooraderd met parallelle nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in mei-juni uitlopen in grote bloemen (minstens 8 per stengel) die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De zeer rijke kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Hoge Baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de opstaande bloembladen en de afhangende kelkbladen. De bloem is licht geurend.

Veredeling Cayeux, 1978

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig loof) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan de irissen en houden het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen dan de hoge soorten om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.

Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen de wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. U kunt natuurlijk ook lagere en vroegere variëteiten op de voorgrond planten.

Border langs een pad: het rijk van de vroege, dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de intermediaire soorten (in hoogte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde hoogte maar bloeiend tegelijk met de hoge.

Borderrand: het domein van de borderirissen, maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.

Mixed-border: het hele scala aan hoogtes kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.

Een irissenperk, de iristuin: het paradijs voor de irisliefhebber, waar de keuze van variëteiten (vorm, kleur, geur...) de smaak van iedereen weerspiegelt. Door het hele assortiment baardirissen te gebruiken, kunt u in het voorjaar tweeëneenhalve maand lang bloemen krijgen. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar, afhankelijk van het klimaat.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen irissen, want dit is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.