Iris germanica Babbling Brook - Baardiris

De Iris germanica 'Babbling Brook' is een vrij oude variëteit van de hoge baardiris die weer in de belangstelling staat vanwege zijn kracht, hemelsblauwe kleur en rijke bloei. Deze productieve plant biedt het oog grote, zijdeachtige en golvende, goed gevormde bloemen in een helder, zuiver blauw zonder zweem van mauve, met heel fijne donkerder nerven op de sepalen. Een prachtige kleur die wordt geaccentueerd door de bleek citroengele baarden. Als een van de hoogste soorten vormt deze iris in het voorjaar prachtige bloeiende pollen, zelfs na meerdere jaren wanneer de wortelstokken dicht op elkaar staan.

De Iris 'Babbling Brook' is een rhizomateuze vaste plant die rechtopstaande pollen vormt. Het bladverliezende loof verdwijnt in het najaar en komt in het voorjaar weer terug. Deze plant behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat de Baardirissen Europese herkomst hebben.

De Iris 'Babbling Brook' bereikt een hoogte van ongeveer 1 meter tijdens de bloei, het is raadzaam hem tegen de wind te beschermen of indien nodig te steunen. Elke wortelstok produceert een vertakte stengel die talrijke bloemknoppen draagt. De pol zal zich zeer snel uitbreiden, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene kleur en duidelijke nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in mei, midden in het seizoen van de hoge irissen, bloemen geven die van de top naar de lagere vertakkingen open gaan. De heldere kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de zijdeachtige textuur van de kroonbladen en de sepalen.

Veredeling Keith Keppel, 1965 ('Galilee' X 'Symphony')

Prijzen: High Commendation 1965; Eervolle Vermelding 1967; Judges Choice 1967, 1968; NTG Award 1968; Award of Merit 1969; Dykes Medal 1972.

Om de irissen te begeleiden, kiest u begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en juffertjes-in-het-groen stellen net als de iris tevreden met een droge bodem in de zomer. Vaste geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds, voet van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge soorten om letterlijk omver gewaaid te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.