Iris germanica Accent Variegata - Baardiris

De Iris germanica 'Accent Variegata' is een oude variëteit van de Baardiris, een betrouwbare waarde die nooit uit de catalogi is verdwenen. De plant, rijkbloeiend en krachtig, produceert bijzonder hoge bloemstengels. De bloemen hebben een zeer warme tweekleurige tint, met mimosegele bloembladen boven kelkbladen in terracottatinten rondom een goudgele baard. Oude cultivars krijgen opnieuw de aandacht van verzamelaars, maar ook van beginnende tuiniers vanwege hun kracht en hun gracieuze bloei, zo ver verwijderd van de enorme, frutselige bloemkronen van moderne variëteiten. 'Accent' heeft alle kenmerken van een uitstekende baardiris voor een landelijke of pastoriestuin.

De Iris 'Accent Variegata' is een rhizomateuze vaste plant die zich vanaf het voorjaar ontwikkelt tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter verdwijnt. Hij behoort tot de familie van de Iridaceae. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We onthouden dat Baardirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende, zonnige bodems, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'Accent Variegata' is een introductie van Buss uit 1952. Dit ras bereikt een hoogte van tussen de 1,10 m en 1,15 m tijdens de bloei. De bloemstengels zijn vrij dun, weinig vertakt en dragen enkele bloemen in het bovenste deel. Deze stengels zijn vrij gevoelig voor wind en regen, net als de bloemen. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, doorlopen door parallelle nerven. De bloemen, van eenvoudige vorm, ontluiken van de top naar de lagere vertakkingen. De opstaande bloembladen zijn lichtgeel tot zuiver geel van kleur, en staan boven kelkbladen in een diepe roze-bruinrode tint, gestreept ter hoogte van de schouders. De baard is donkergeel, omgeven door witte strepen. Middentijdse bloei, in mei.

Om irissen te begeleiden, kies je de bijbehorende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes stellen net als de iris tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, saliesoorten en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude variëteiten die op hun plek kunnen blijven en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kun je kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk platgewaaid te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.