Hosta Devon Green - Hartlelie

De Hosta 'Devon Green' heeft een van de mooiste groene bladeren. Dit middelgrote ras onderscheidt zich door zijn donkergroene, dikke en zeer glanzende bladeren, met diepe nerven, die weinig aantrekkelijk zijn voor naaktslakken. In de zomer verheffen zich fijne bloemstengels met bleeklila bloemen boven het loof. U plant hem in schaduwrijke borders met frisse grond, halfschaduwrijke borderranden of in een ruime pot op het terras.

Dit ras behoort tot de familie van de Aspergefamilie (Asparagaceae). Het is een kruidachtige vaste plant: de vegetatie ontspruit elk voorjaar uit een ondergrondse wortelstok, de bladeren vergelen en verdwijnen na de eerste nachtvorst. Het geslacht Hosta groeit van nature in de gematigde streken van Oost-Azië, van Noordoost-China tot Japan, via Korea en het Russische Verre Oosten. 'Devon Green' is een horticulturele creatie, ontstaan als een spontane mutatie van de Hosta 'Halcyon', door veredelaars een 'sport' genoemd. Ann en Roger Bowden selecteerden en verspreidden hem in hun kwekerij in Devon, Verenigd Koninkrijk, en Pete en Jean Ruh lieten hem vervolgens in 2005 registreren. De naam verwijst naar dit Engelse graafschap en plaatst hem bij de andere 'Devon'-hosta's die door de Bowdens zijn geïntroduceerd: 'Devon Blue', 'Devon Gold', 'Devon Green', 'Devon Giant' en 'Devon Mist'. De Royal Horticultural Society heeft hem zijn Award of Garden Merit toegekend, een onderscheiding waar hij nog steeds van geniet. De plant vormt binnen twee tot vijf jaar een compacte, licht opgaande pol, 45 tot 50 cm hoog en 50 tot 60 cm breed. De ovale bladeren met hartvormige voet en puntige top zijn 15 tot 17 cm lang. Ze zijn licht gootvormig en langs de hoofdnerf gevouwen, en worden gedragen door bladstelen die nabij de voet paars zijn gestippeld. Het gladde, glanzende bladoppervlak benadrukt de parallelle nerven, die duidelijk in het blad zijn gedrukt. Deze dikke textuur maakt de bladeren minder kwetsbaar voor naaktslakken en huisjesslakken dan de zachte bladeren van veel hosta's. In juli en augustus verheffen de bloemstengels zich net boven het loof en dragen buisbloemen (Asteraceae) in bleeklila, gestreept met dieper lila. Ze worden bezocht door bestuivende insecten. De wortelstok van deze plant is winterhard tot temperaturen onder -20 °C.

In een schaduwrijke border met frisse grond, op een beschaduwd terras of in een Japanse tuin combineert het donkergroene loof van deze hosta prachtig met lichtere tinten. Varens, purperklokjes (Heuchera), brunera's en pluimspirea's (Astilbe) begeleiden hem in een rijke grond die in de zomer niet uitdroogt. In het bijzonder de Athyrium niponicum 'Pictum', de Heuchera 'Lime Marmalade', de Astilbe 'Deutschland' en het Brunnera macrophylla 'Jack Frost'. U kunt deze hosta ook planten met andere vrij lage vaste planten langs de borderrand of om de voet van kleine bladverliezende struiken te begroeien.