Helleborus Double Picotee - Lenteroos dubbel met contrasterend gekleurde bloemranden

De Helleborus orientalis Double Picotee is een van de allermooiste kerstroos-variëteiten die je je kunt voorstellen. De dubbele, crèmekleurige bloemen zijn in het centrum versierd met een frivool waas van kleinere bloemblaadjes die delicaat geaderd en roze gerand zijn. Net als alle kerstrozen is deze vaste plant robuust, ondanks haar kostbare uitstraling. Ze is onmisbaar om schaduwrijke plekken in de tuin op te fleuren tijdens de korte dagen van de winter.

De Helleborus orientalis, soms ook Lenteroos genoemd, is afkomstig uit het noordwesten van Turkije tot aan de Kaukasus en het noordoosten van Griekenland. Het is een vaste plant uit de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae) die zeer gemakkelijk kruist met andere soorten. Dit leidt, bij toeval van het zaai, tot hybriden met zeer uiteenlopende kleuren en vormen, waardoor deze hybriden vaak geen variëteitsnaam meer krijgen. Ze worden onderscheiden op basis van vorm- en kleurkenmerken. De Oosterse kerstroos is een winterharde plant die temperaturen tot -15°C verdraagt. Ze groeit van nature in bossen, struikgewas en open plekken tot op 2.000 meter hoogte, meestal in humusrijke grond op kalkhoudende ondergrond.

De variëteit 'Double Picotee' vormt langzaam een compacte, volle pol van 40 cm in alle richtingen. Ze bestaat uit grondstandige bladeren die handvormig, licht getand, donkergroen en glanzend zijn. Het zijn wintergroene bladeren van 30 tot 40 cm lang, samengesteld uit 7 tot 9 deelblaadjes. Hoewel ze als wintergroen worden beschouwd, leven ze in werkelijkheid maar 8 maanden en worden ze regelmatig vervangen door nieuw blad.

Van januari tot maart ontstaan er in het hart van het loof trossen met bloemen van 5 tot 7 cm diameter. Het zijn kelkvormige bloemen, gerangschikt in een krans van grote, crèmekleurige bloemblaadjes die min of meer roze gerand zijn. Deze omsluiten 2 tot 3 rijen met dunnere en kleinere bloemblaadjes, die roze gerand en sterk geaderd zijn op een ivoorkleurige achtergrond met een zweem van mauve. Als ze naar beneden hellen, zodat het water eraf glijdt als bij een paraplu, is dat om het hart van de bloem te beschermen, dat anders zou kunnen gaan rotten. In tegenstelling tot de meeste andere bloemen verwelken de bloemen van de kerstroos niet, maar drogen ze in en nemen ze mooie, verbleekte tinten aan. De kerstroos houdt er niet van om verplaatst te worden eenmaal ze gevestigd is; de jonge scheuten hebben even tijd nodig om te bloeien. De zaden worden verspreid door mieren.

De bloei van kerstrozen is misschien wel een van de meest verwachte kleine geluksmomenten voor de tuinier, want ze begeleidt de lengende dagen die het einde van de winter aankondigen. Gebruik ze als elementen van een oud tapijtwerk, gemengd met bosplanten met fellere kleuren. Ze komen goed tot hun recht geplant nabij Pieris, wolfsmelk die net na hen zal bloeien, onder coniferen (vooral op winderige plekken). Omring ze met bosanemonen, helmbloem (op niet-kalkhoudende grond), gebroken hartjes, leverbloempjes en viooltjes, of met voorjaarsbloeiende bollen (krokus, vroege cyclamen, botanische narcissen) en sneeuwklokjes. Je kunt ze ook combineren met varens en schaduwiris om later in het seizoen een mooi contrast te creëren. Je kunt ze ook in groepen planten, als een boeket, in de schaduw bij de ingang van het huis, om optimaal van hun vroege bloei te kunnen genieten. Ze zijn even geschikt als snijbloem als in borders, perken of bloembakken,...

Elke kerstroos, voortkomend uit zaai, is uniek in bloemkleur. Er kunnen dus lichte kleurvariaties bestaan tussen twee planten; dat is normaal en onvermijdelijk. Mocht het verschil echter te groot zijn en het beoogde effect tenietdoen, dan vergoeden of vervangen wij de betreffende plant.