Eupatorium coelestinum - Leverkruid

De Eupatorium coelestinum is een stevige, grote vaste plant met een bloei in pastelblauwe tot lila schermvormige pluimen.

Het is een vaste plant uit de Asteraceae-familie, ook wel Koninginnekruid met Ageratum-achtige bloei of Conoclinium coelestinum genoemd. Oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika, heeft ze prachtig donkergroen, diep gekleurd blad dat in de herfst afsterft. Tijdens de bloei verkleurt het loof naar geelachtig groen (chartreuse). De bladeren zijn lancetvormig. De plant draagt haar eindstandige bloemhoofdjes in schermvormige pluimen op stevige, 80 cm hoge, donkerrode stengels; dit geeft haar een opgaande, bossige groeiwijze. Ze bereikt doorgaans een breedte van 60 cm. De bloeiwijzen kunnen een diameter van 10 cm bereiken en hebben de vorm van blauwachtige pompons met een licht pluizig uiterlijk. De bloei komt inderdaad wat laat op gang, maar ze weet een tuin de hele zomer tot eind oktober te sieren. Ook in de winter behoudt ze haar decoratieve aanzien dankzij haar vruchtzetting, getooid met kleine, pluizige vruchtpluizen die zich verspreiden met de wind.

De Eupatorium coelestinum is een makkelijke plant: ze is resistent tegen insecten en ziektes. Het is een fantastische nectarplant. Ze trekt bestuivers aan, in het bijzonder vlinders. Ze is winterhard en verdraagt temperaturen tot -15°C. Het is ook een zogenaamde bio-indicator: in de natuur ontwikkelt ze zich het liefst op vochtige tot natte gronden. Ze geeft dus een bepaalde mate van bodemvochtigheid aan. Om haar te plezieren, kun je haar aan de vijverrand planten. Ze past zich aan alle grondsoorten aan, maar geeft de voorkeur aan frisse, voedselrijke en goed doorlatende grond. Ze zullen schitterend staan in een wilde tuin als bodembedekker langs een border, op de achtergrond vergezeld door hun grote soortgenoten de Eupatorium cannabinum 'Plenum' met dubbele bloemen. Snoei de stengels terug om een compactere groeivorm te behouden.

De Koninginnekruid ontleent haar naam aan de Perzische koning Mithridates Eupator, die er prat op ging vergif te kunnen overleven dankzij een krachtig tegengif. De kennis van die tijd laat ons echter niet met zekerheid zeggen of het bewuste tegengif daadwerkelijk van Koninginnekruid of van Ganzevoet was, twee planten met sterke formele overeenkomsten.