Achillea filipendulina Helios - Duizendblad

De Achillea filipendulina 'Helios' is een middelgrote duizendblad die van juli tot september talloze bloemen geeft in een zacht goudgeel. De hele zomer door, bestand tegen de hitte, torenen de platte schermvormige bloeiwijzen uit boven een mooie pol met fijn ingesneden, zilvergrijze bladeren. Krachtig en winterhard, deze droogtebestendige vaste plant is prachtig in een wilde tuin, maar ook in verse of droogboeketten. Geef haar simpelweg een goed doorlatende, vochthoudende of zelfs droge zomerbodem en een plek in de volle zon of halfschaduw.

De Achillea filipendulina, ook wel Duizendblad of Geel duizendblad genoemd, is een rhizomateuze vaste plant die behoort tot de asterfamilie. Haar natuurlijke verspreidingsgebied beslaat een groot gebied in Centraal- en Zuidwest-Azië (Kazachstan, Afghanistan, Pakistan, Iran, Irak, Turkije, de Kaukasus). Deze zeer meegaande soort is ook genaturaliseerd in Europa en Noord-Amerika.

De cultivar 'Helios' is een langlevende vaste plant, gekweekt door Pagels. Hij bereikt snel een bloeihoogte van 70 cm en spreidt zich uit over 50 cm. De bloeiwijze is een licht gewelfd scherm. De bloei is overvloedig en zeer nectarrijk en strekt zich uit van juli tot september. De bloemen zijn eigenlijk complexe hoofdjes, samengesteld uit minuscule bolvormige schermpjes die naast elkaar staan, wat het geheel een korrelig uiterlijk geeft. Deze hoofdjes, die verschijnen op de toppen van zeer stevige stengels, zijn zacht goudgeel van kleur. De bloemen vormen vruchten die nootjes worden genoemd. De stengel is hoekig, gegroefd en behaard. Het blad is groenblijvend of halfgroenblijvend afhankelijk van het klimaat, ruw en behaard, aromatisch en diep ingesneden in fijne slippen. De bladeren zijn dubbel geveerd, veervormig en zijn de oorsprong van haar gebruikelijke naam 'varenbladduizendblad'. Ze hebben een grijsgroene kleur.

Alle duizendbladen houden van zon en hebben uitstekende winterhardheid. De Duizendblad 'Helios' past goed in een weelderige border, een grote rotstuin of op een talud waar ze helpt bij het vastleggen en beschermen tegen erosie. Ze combineert goed met zonnehoeden (Rudbeckia), en met felrode of helderblauwe bloemen zoals bij de crocosmia's, klokjesbloemen, asters, bodembedekkende rozen en vaste riddersporen. Het zilvergrijze van haar blad komt extra mooi uit naast planten met donkere en gouden kleuren zoals de pruikenbomen van het type 'Lilla', vedergrassen (Stipa) en purperklokjes (Heuchera). Op droge grond gaat ze goed samen met zonnehoedjes (Echinacea), Argentijns ijzerhard (Verbena bonariensis), struiksalie, Gaura, Caryopteris of alsem 'Valerie Finnis' en grote distels. Eenmaal goed gevestigd is het een zeer droogtebestendige plant, waardoor ze gecombineerd kan worden met lavendel, cistusrozemarijn en rozemarijn op steenachtige grond. Het horizontale accent van haar grote, platte bloeiwijzen contrasteert mooi met meer slanke, opgaande planten zoals Perovskia en met de grote stervormige bloemen van daglelies.

Volgens Plinius, een Romeinse natuuronderzoeker uit de eerste eeuw na Christus, komt haar naam van Achilles, de held uit de Griekse mythologie, die haar gebruikte om wonden te genezen. Achilles zou de helende kracht van deze plant hebben ontdekt tijdens de Trojaanse oorlog, bij een verwonding die hij genas op advies van Venus.
De plant heeft inderdaad erkende geneeskrachtige eigenschappen: ze is bloedstelpend, de bladeren zijn helend en de bloemen hebben een stimulerende, tonische en in hoge concentratie koortswerende werking. De jonge scheuten kunnen worden gebruikt in omeletten of salades.