Cyclamen coum Roze - Alpenviooltje

De Cyclamen coum, ook wel Oosterse cyclaam genoemd, is één van de meest winterharde en makkelijkst te kweken soorten. Het uiterlijk kan sterk variëren, er zijn prachtige vormen met roze bloemen, versierd met een klein purperachtig vlekje aan de basis. Deze mooie, goed winterharde plant bloeit in de winter vlak boven de grond en brengt zo kleur in de tuin wanneer er weinig anders bloeit. Het mooie, ronde blad is donkergroen met een meer of minder zilvergrijze marmertekening. Het verschijnt in het najaar en blijft staan tot in het late voorjaar, waarna het verdwijnt en de plant in rust gaat tijdens de zomer. Plant hem in halfschaduw of schaduw onder bomen, langs een pad of in een beschaduwde rotstuin, waar hij zich langzaam zal uitbreiden tot een betoverend tapijt. 

De Cyclamen coum is een kleine vaste plant met een verdikte, knolvormige wortel die behoort tot de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). Hij komt niet van het Griekse eiland Kos, maar uit de bergen van Bulgarije, Turkije en Libanon, overeenkomend met de regio Oost-Cilicië, waar hij meestal op beschaduwde plekken groeit. Deze kleinblijvende soort wordt ongeveer 10 cm hoog.

De knollen van de roze Cyclamen coum zijn rond en afgeplat, met een diameter tot 6,5 cm. Ze zijn bedekt met een gladde, fluweelachtige 'huid' en wortels die vanuit het midden en de basis groeien. Het blad ontwikkelt zich meestal in het najaar, na een droge zomer. In een koel en vochtig klimaat kan het soms pas tegelijk met de bloemen verschijnen, in januari-februari. De niervormige of ronde bladeren hebben een diameter van ongeveer 4 cm. De kleur kan een effen, glanzend donkergroen zijn, zilvergrijs, of een groen-zilveren gemarmerd patroon vertonen. De onderkant van het blad is paarsrood gekleurd. Zodra de bodem wat uitdroogt, in juni, verdwijnt het blad en gaat de plant in rust.

De bloei vindt plaats van januari tot april, afhankelijk van het klimaat, en volgt op die van de herfstbloeiende Cyclamen cilicicum en de Napolitaanse cyclaam (Cyclamen hederifolium). De puntige bloemknoppen liggen eerst op de grond en richten zich op aan de top van roodachtige bloemstengels. Elke vrij gedrongen bloem, 1 tot 2 cm lang, bestaat uit 5 roze kroonbladen met een afgeronde rand, die naar achteren krullen. Ze vertonen een klein purper vlekje aan de basis van de kroonbladen. Na bestuiving maakt de bloem plaats voor een klein, rond vruchtje, waarbij de bloemstengel zich spiraalvormig draait om de vrucht in contact met de grond te brengen. Mieren, die dol zijn op het zoete omhulsel, verspreiden de zaden. 

Plant de roze Cyclamen coum samen met de witte vorm voor een tapijteffect. Ze zullen zich in de loop der jaren vanzelf vermeerderen en onvergetelijke tapijten vormen in die lastige, droge en schaduwrijke plekken in de tuin. Het is de perfecte plant om de voet van een bladverliezende boom in een bosbodem tot leven te brengen. Hij is bestand tegen kou, maar de knol verdraagt geen overmatig vocht, zowel in de winter als in de zomer, en kan ook niet volledig uitdrogen in de zomer. Hij komt goed tot zijn recht in een niet te droge rotstuin in halfschaduw, bijvoorbeeld samen met anemoon (*Anemone blanda*) en leverbloempje (*Hepatica*). Voor een dubbele bloeiperiode kunt u ze mengen met de in het najaar bloeiende Napolitaanse cyclamen.