Corydalis calycosa - Helmbloem

De Corydalis calycosa is een interessante Corydalis vanwege zijn robuustheid, zijn mooie, bossige groeiwijze en zijn lange zomerbloei in blauwe en paarse tinten. Het is een kleine vaste plant die zeer winterhard is en relatief eenvoudig te telen op de wat beschaduwde en koelere plekken in de tuin.

De Corydalis calycosa behoort tot de Papaverfamilie (Papaveraceae). Het is een botanische soort uit de hoogvlakten van de oostelijke Himalaya die in China groeit op de hellingen van de Balang-Shan op hoogtes tussen de 3.000 en 4.000 meter. Deze vaste plant groeit vrij langzaam en compact, is erg sterk en staat bekend als veel gemakkelijker te kweken dan de meer voorkomende variëteiten van Corydalis flexuosa. Deze Corydalis calycosa draagt grote, dichte bloeiwijzen in een helderder blauw, van half juni tot augustus. Een volwassen plant neemt ongeveer 30 cm in alle richtingen in beslag. De rechtopstaande bloemtrossen bestaan uit buisbloemen (Asteraceae) met een ongebruikelijke vorm: smal verlengd en met een brede punt. Hun buitenkant varieert van een koel kobaltblauw tot een warm donkerpaars. De keel is bijna wit. De bloeiwijzen worden gedragen bovenop stengels van ongeveer 40 cm hoog, die lichtjes over de zijkanten van de pol buigen, maar niet hangen: hun vorm is een "V", ze zijn breed en soepel. De hoofdbloei duurt 3 tot 6 weken, afhankelijk van de leeftijd van de plant en de rijkdom van de bodem. De bladeren zijn aan de bovenkant heldergroen en aan de onderkant bleek blauwgroen. Ze verdorren in het najaar en komen in het voorjaar weer tevoorschijn.

De Corydalis calycosa is een plant voor halfschaduw en een humusrijke bodem die zijn volledige potentieel laat zien aan de bosrand of als borderrand. Hij zal goed gedijen in de ochtendzon, tussen de stenen van een wat vochtige rotstuin of onder bomen of struiken, mits de bodem koel blijft. Hij vormt prachtige randen langs een pad of een border met vaste planten. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met de verwant van het Salomonszegel (Uvularia grandiflora), met winterharde fuchsia's, Gebroken hartjes, longkruid en kleine varens. In een wat warmer klimaat heeft de plant de neiging om in de zomer in rust te gaan.