Coreopsis verticillata Route 66 - Meisjesogen

De Coreopsis verticillata 'Route 66', ook wel Draadlavendel genoemd, is een fantastische Amerikaanse nieuwkomer met een veelbelovende toekomst. Allereerst vanwege de uitzonderlijk lange bloei, met stervormige, gele bloemetjes die willekeurig zijn besprenkeld met paars, van begin zomer tot in het najaar. Ten tweede omdat de dominante kleur van het boeket in de tijd evolueert van geel naar gedempt rood, alsof de plant achtereenvolgens de stralende lach van de zomer en de weelderige melancholie van de herfst omarmt. Tot slot draagt het een donker en contrastrijk kleed, geweven uit zeer fijne blaadjes. Zijn brede groeiwijze, nette silhouet, zuinigheid en liefde voor de zon maken hem ideaal voor goed belichte taluds en moeilijke omstandigheden. Het is ook een opmerkelijke vaste plant voor potten en een uitstekende snijbloem. Prachtig!

De Coreopsis verticillata behoort tot de Asteraceae-familie. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit de vlakten van Midden-Amerika, Mexico en het zuidoosten van de Verenigde Staten. 'Route 66' is een cultivar die spontaan ontstond langs de legendarische Route 66, in Lucinda, Pennsylvania. Deze kruidachtige, rhizomateuze vaste plant met een houtige basis heeft een breed uitwaaierende, zeer vertakte, compacte en brede groeiwijze, alsof hij met een heggenschaar is geknipt. Hij bereikt een hoogte van 60 cm bij een breedte van 80 cm. De bloei, waar vlinders en bijen dol op zijn, begint al eind juni en gaat door tot de eerste vorst. De bloemhoofdjes hebben lichtgele lintbloemen die onregelmatig zijn getekend met paars, ze meten 5 cm in diameter, ontluiken uit ronde knoppen en staan in kransen van 3 langs de slanke stengels. Het bijzondere aan deze bloei is dat de dominante kleur van de hoofdjes evolueert van lichtgeel met een rode gloed in juni naar donkerrood dat aan het eind van het seizoen duidelijk overheerst. Het blad, donkergroen en bladverliezend, bestaat uit 6 cm lange blaadjes die zeer fijn zijn verdeeld in lijnvormige deelblaadjes. De plant breidt zich langzaam uit via een wirwar van dunne, niet-woekerende wortelstokken.

Vaste coreopsis-soorten kunnen slecht tegen wintervocht en zware grond. Deze planten hebben, om goed te bloeien, volle zon nodig, zelfs de heetste standplaats. Ze houden van een lichte, poreuze, grindachtige of zanderige bodem die altijd zeer goed gedraineerd is, licht zuur, neutraal of licht kalkhoudend, zelfs als deze arm is. Ze zullen zich ook goed aanpassen aan een humusrijke en vochtige grond, mits de waterafvoer daar perfect is. Onder zulke omstandigheden bloeien en leven ze lang. Om een doorbloei te bevorderen, is het beter om uitgebloeide bloemen te verwijderen, vooral eind augustus. Een dankbare plant die weinig onderhoud vraagt.

Coreopsis verticillata is een veelzijdige vaste plant. Hij voelt zich thuis in een rotstuin, op een schrale talud met muurbloemen, nigella en wilde vlas, of in een vaste plantenborder samen met *Teucrium chamaedrys* of *x lucidrys*, tijm en santolina. In pot of bak bloeit deze plant onophoudelijk, al vanaf het eerste jaar. Voor een mooie bloeiende zomer, zowel in de volle grond als in een grote pot, met heel weinig water, kunt u hem combineren met *Calamintha glandulosa* en *Nepeta* 'Dawn to Dusk'. Het is tot slot een mooie bloem voor zomerboeketten, als een klein zonnetje in huis.