Rosa Henri Martin - Historische roos

De Roos 'Henri Martin' of 'Red Moss' is een vrij uitzonderlijke mosroos vanwege zijn rode bloei, een zeer ongebruikelijke kleur in deze categorie rozen. De struik heeft een groeikrachtige, goed bebladerde habitus met stevige, licht gebogen takken en bloeit altijd uitbundig in de vroege zomer. De zijdeachtige, halfgevulde bloemen staan mooi open en hebben een helder karmijnrood dat naar een levendig purperroze verkleurt. Hun geur is prachtig, nog versterkt door de balsemachtige geur van een fijn, groen mos dat de bloemknoppen bedekt. Voordat ze verwelken, bieden ze de bijen een mooi boeket van gouden meeldraden. Makkelijk te telen, zelfs in halfschaduw en op arme grond.

Deze roos 'Henri Martin', gekweekt door Jean Laffay in 1863, werd in de handel gebracht door Portemer in 1865. Hij draagt de genen van de Rosa centifolia 'Muscosa', de oorsprong van vele hybriden verkregen door kruising met damascenerrozen en hybriden van de Chinese roos. Er blijven zo'n 150 variëteiten over, gegroepeerd onder de naam "mosrozen".

'Henri Martin' ontwikkelt zich als een wat losse, opgaande maar soepele struik. Hij groeit snel en bereikt gemiddeld 1,70 m hoogte bij 1,20 m breedte, en meer onder optimale omstandigheden. Op eigen wortel gekweekt, vormt de struik worteluitlopers. De lange, stevige, licht gebogen stengels zijn ruw behaard met fijne, roodachtige doorns. De overvloedige bloei vindt plaats van juni tot juli. De rozen van 6 cm diameter hebben 3 rijen platte, ronde bloemblaadjes die snel teruggebogen zijn. Hun kleur is een karmijnrood tot karmijn bij het openen, daarna verkleuren ze naar donkerroze voordat ze verwelken in een meer paarsachtige tint. In het midden van de bloemkroon prijkt een mooi boeket meeldraden. De licht bemoste bloemknoppen zijn fijn en staan in kleine trossen bijeen. Hun geur is middelmatig sterk, maar wordt versterkt door de balsemachtige geur van het mos. Na bestuiving door insecten vormen zich kleine, decoratieve vruchten genaamd rozenbottels. Deze rijpen en kleuren oranje in het najaar. Het lichtgroene loof blijkt ziekteresistent als de plant op een luchtige plek staat. Het blijft gedeeltelijk aan in de winter, afhankelijk van het klimaat. Het mos, licht kleverig als hars, is ook lichtgroen van kleur.

De passie voor oude rozen is ruimschoots gerechtvaardigd, want deze rozenstruiken zijn over het algemeen robuuster dan moderne rozen en zeer betrouwbaar, hoewel ze niet altijd doorbloeiend zijn. De Roos Henri Martin is een groeikrachtige en royale heester, ideaal voor op de achtergrond van een border of in een bloeiende haag. Je kunt hem combineren met grote witte rozen (Rosa x alba 'Suaveolens') of roze rozen (Rosa x damascena). Denk ook aan pruikenbomen (Cotinus) en bladverliezende kardinaalsmutsen voor de herfstkleuren, aan de sering die zo geurig is in het voorjaar, en aan boerenjasmijn om dezelfde reden. Hibiscus zal het in de zomer overnemen. Kortom, het is een zeer winterharde en meegaande struik, makkelijk te kweken in alle regio's.