Rosa Gros Provins Panaché - Historische roos

De Oude Rozestruik 'Gros Provins Panaché', in 1866 in Frankrijk gecreëerd door Fontaine, is een originele variëteit die voortkomt uit de robuuste Gallische roos. Op deze struik met een soepele groeiwijze, die bijna doornloos is en gekleed in lichtgroen, ziektevrij blad, komen prachtige, dubbele en geurige bloemen tot bloei. Ze zijn bontgekleurd met wit, crème en verschillende tinten roze. Deze bloei is niet of nauwelijks doorbloeiend, maar wel overvloedig en langdurig in juni. Alle zogenaamde Gallische rozen vormen uitstekende struiken voor in de border; ze zijn winterhard, gezond, zorgeloos en vol charme.

De roos Rosa (x) gallica 'Gros Provins Panaché' is een afstammeling van de Rosa gallica, de Franse roos of roos van Provins, een plant die al werd bezongen door de Griekse dichter Anacreon in de 6e eeuw voor Christus. Oorspronkelijk afkomstig uit Midden- en Zuid-Europa, werd de oorspronkelijke Gallische roos waarschijnlijk naar Gallië gebracht door de Romeinse verovering.

'Gros Provins Panaché' is een krachtig groeiende struik met een bossige en soepele vorm die ongeveer 1,50 m hoog en 1,20 m breed wordt. De stengels zijn bijna doornloos. Het blad, verdeeld in kleine, puntige deelblaadjes, is lichtgroen van kleur en opvallend gezond. Deze variëteit bloeit meestal in juni, uitbundig en gedurende meerdere weken. Afhankelijk van het klimaat en de groeiomstandigheden, kan hij soms aan het einde van de zomer opnieuw bloeien, maar dan meer sporadisch en onvoorspelbaar. De rozen hebben een diameter van 7 cm, ze zijn dubbel en hebben een komvormige, bolronde vorm. Ze bloeien in talrijke trossen op de takken die minstens een jaar oud zijn. Hun kleur verandert in de loop der dagen en elke bloem is uniek: de bloemblaadjes zijn willekeurig gestreept met crèmewit en bijna wit bleekroze, op een ondergrond van roze tot paars die donkerder wordt van purperrood naar violet. Wanneer ze volledig open zijn, tonen de rozen soms een klein hartje van meeldraden. De geur van de bloemen is meer of minder uitgesproken, typisch voor oude rozen. Het blad is bladverliezend en valt in het late najaar.

Hoewel ze later werden verdrongen door doorbloeiende hybride variëteiten, zijn Gallische rozen toch sterke planten met een rijke geschiedenis. Het zijn struiken zoals 'Versicolor', 'Gros Provins Panaché' of 'Charles de Mills' die de wacht houden in oude, verlaten tuinen, terwijl veel andere soorten het allang hebben opgegeven. Erkend als een van de beste bonte rozen, draagt 'Gros Provins Panaché' bij aan de weelderigheid van borders met zomerbloeiende struiken en landschappelijke hagen, in combinatie met bijvoorbeeld boerenjasmijn, abelia's of seringen. In vasteplantenborders, waar hij prachtig combineert met ooievaarsbekken, vlambloemen, kattenkruid of lavendel.

Als u genoeg ruimte heeft, zijn Engelse, Oude of Struikrozen prachtig wanneer u ze in groepen van drie plant. Ze groeien samen uit tot 'één' weelderige struik die nog royaalere bloei geeft.