Colchicum giganteum - Herfsttijloos

De Colchicum giganteum is een herfsttijloos met grote, trechtervormige bloemen, in tegenstelling tot de Colchicum speciosum waarvan de bloemen klokvormig zijn. Zijn bloemen komen in het najaar wit tevoorschijn, om snel te verkleuren naar licht lila, met een kenmerkende witte keel. Hij is ideaal om een gazon te veroveren, maar doet het ook goed in een rotstuin of aan de bosrand.

De Colchicum giganteum, behorend tot de Leliefamilie (Liliaceae), is een bolgewas dat oorspronkelijk uit de Kaukasus, Noordoost-Turkije en Iran komt, waar hij tot op 3000 meter hoogte in subalpiene weiden groeit. Het is een voorjaarsgroeiende plant die de zomer in rust ondergronds doorbrengt en aan het begin van de herfst bloeit. Het is een vorm van Colchicum speciosum met grotere bloemen en een latere bloei. Het loof komt in het voorjaar, tussen april en mei, boven de grond. Het bestaat uit lange, lancetvormige bladeren die tot 25 cm lang en 8 tot 10 cm breed kunnen worden. Ze zijn helder- en lichtgroen, glanzend en staan bij elkaar in een klein polletje, vergelijkbaar met sieruien. De bloei vindt plaats vanaf eind september of oktober. Elke bol of knol produceert één tot drie grote, trechtervormige bloemen, met 6 bloembladen die aan de basis zijn vergroeid tot een lange buis die vanuit de wortel ontspringt. Ze hebben een diameter van 7 tot 8 cm en verkleuren van zuiver wit naar licht lila, met een witte keel. Een volwassen plant kan tot wel 50 bloemen produceren. De 'bol' van de herfsttijloos is eigenlijk een knol, een ondergronds reserve-orgaan dat de plant in staat stelt het ongunstige seizoen te overleven. Hij vermeerdert zich door veel kleine knolletjes te vormen, waardoor hij in de loop der jaren brede pollen kan vormen. Deze plant vermeerdert zich ook via de productie van vruchten, die in het voorjaar tussen de bladeren zichtbaar zijn.

Hoewel de Colchicum giganteum zich aanpast aan de meeste van onze streken, heeft hij een hekel aan extreme zomerhitte en extreem droge grond. Hij kan worden gebruikt in rotstuinen, lichte bossen en op weinig betreden plekken in het gazon. Geschikte plantenpartners, vanwege zijn voorjaarsloof of late bloei, zijn Heucheras, Sedums, Tijm of Phlox subulata. Hij gedijt goed in bergachtige klimaten met zomerse regenval en duidelijke winters, en verwildert gemakkelijk in de noordelijke helft van ons land. Alle delen van de herfsttijloos zijn giftig, waardoor hij weinig wordt bezocht door de meest voorkomende belagers in onze tuinen.