Clematis armandii Hendersonii Rubra - Groenblijvende bosrank

De Clematis armandii 'Hendersonii Rubra' is een meer purperachtige vorm van de Armands clematis, waarbij de rode kleur op verschillende niveaus zichtbaar is, van de jonge scheuten tot de kleine roze bloemen die gedragen worden door bloedrode steeltjes. Deze krachtige klimplant behoort tot de zeldzame groenblijvende clematissen, die ook gevoeliger zijn voor kou dan de bladverliezende soorten. Haar vroege bloei, in cascades van goddelijk geurende roze bloemen met tonen van oranjebloesem en vanille, kondigt zich al aan tegen het einde van de winter op beschutte, zonnige plekken in ons land, en barst echt los in maart-april. Een van de beste toepassingen voor deze zeer mooie clematis is om hem in een grote haag van struiken te plaatsen, waar hij steun aan zal vinden en die tegelijkertijd de dode, bruine bladeren zullen maskeren die lang aan de twijgen blijven hangen.

De Armands clematis is een groenblijvende, robuuste en rijkbloeiende botanische soort uit China, die snel grote oppervlakken kan bedekken. Oorspronkelijk afkomstig uit centraal en westelijk China, werd hij in 1900 door Ernest Wilson in Europa geïntroduceerd. De cultivar 'Hendersonii Rubra', ontstaan eind jaren 1950, geselecteerd en geïntroduceerd in Californië door de experimentele Henderson-tuinen, onderscheidt zich door zijn sterke kleuring in roodtinten voor bepaalde delen van de vegetatie, zijn donkerdere en glanzendere bladeren, en sterker gekleurde roze bloemen, vooral aan de achterkant. Deze planten behoren tot de ranonkelfamilie.

'Hendersonii Rubra' vormt vanuit zijn houtige basis vierkantige, slingerende stengels van minimaal 4 tot 5 meter lang, met dezelfde groeikracht als de soort. Na verloop van tijd beslaat deze liaan meer dan 3,50 meter in de breedte op de grond. De herstart van de vegetatie kondigt zich eind februari aan, met het verschijnen van grote, donkerrode bloemknoppen. Deze zwellen en verlengen snel om uit te komen in grote trossen purperroze knoppen, gedragen door rode, glanzende steeltjes. Elk vormt een bloem van 5-6 cm in diameter, bestaande uit 4 meer of minder roze getinte witte bloembladen, met een donkerroze achterkant, rond een hart van crème en groenachtige meeldraden. Hun geur is uitgesproken, zoet en doet denken aan oranjebloesem en amandel. Na de bloei ontwikkelen zich de jonge bruinrode scheuten op de twijgen. Deze ontvouwen zich tot bladeren die verdeeld zijn in 3 grote, leerachtige, diep generfde, zeer glanzende deelblaadjes in een donkergroene kleur. Deze bladeren zitten zo stevig aan de stengels vast dat ze moeilijk vanzelf loslaten wanneer ze uitdrogen. Zo ontstaan brede, zwartbruine vlekken, meer of minder verborgen onder het jonge loof. Het kan nuttig zijn om deze dode bladeren te verwijderen, puur uit esthetisch oogpunt.

Deze Clematis 'Hendersonii Rubra' is matig winterhard en verdraagt koude winters niet goed, vooral niet in zware grond en op winderige standplaatsen. Plant hem tot in de Randstad om een goed georiënteerde, zeer zonnige muur te bekleden, waar hij, eenmaal gevestigd, korte vorstperiodes tot ongeveer -12/-15°C kan verdragen. Hij is daarentegen een ster in de tuinen in warmere streken, net als de Banksia-rozen waarmee hij goed combineert: hij verdraagt perfect droge, warme zomers na 2 tot 3 jaar teelt en zorgvuldige verzorging, mits hij goed geplant staat in een diepe, goed voorbereide, verbeterde en losgemaakte bodem. Het is beter om hem niet tegen een prieel of pergola op te laten klimmen om twee redenen: zijn groenblijvende loof houdt in de winter het zonlicht tegen en zijn droge blad, dat zich onder de vegetatie ophoopt, is niet erg esthetisch. Maar de schoonheid van deze liaan en de bedwelmende geur van zijn bloemen zijn zeker een jaarlijks uitgevoerde, zorgvuldige snoeibeurt waard.